This is a print version of story Laurie lacht het laatst by inmijneblote from xHamster.com

Laurie lacht het laatst

Ik kende Laurie nog maar pas en enkel met kleren aan toen ze me vroeg of ik met haar mee wilde naar Brugge, zowat drie weken later. Daar zou Spencer Tunick doen wat hij altijd doet, dit keer in het kader van Corpus '05. Brugge organiseert elk jaar wel een 'cultureel' evenement, f#ck if I care. Ik zei dat ik er eens over moest nadenken en liet haar enkele dagen later weten dat ik wel zou rijden. De auto, je vrijheid. Zeker als je om 4.00 uur 's ochtends in een uithoek van de West-Vlaanders dient te staan. Ook al is het zonder kleren.

Ze was exact tien jaar jonger dan ik en had alle type-kenmerken van iemand die een puber was geweest in de postmoderne jaren '90. Een ietsiepietsie te veel schroom weerhield haar ervan mij in het openbaar op te dragen haar te likken, maar verder was alles daar. Eigengereid en onbesuisd, moedwillig en aanhankelijk, ambitieus en onwetend,... Aanvankelijk was ze niet opvallend geweest.

Ze gedroeg zich als een gewoon jong meisje, had gewone jongemeisjeskleren aan, presenteerde als elke jonge deerne haar decolleté met verve. Tot ze dus vroeg, tijdens de koffiepauze van een verhuis waar we beiden als vrijwilliger aan meewerkten, of we ons niet naakt zouden laten fotograferen. Tot meerdere eer en glorie van de kunst, uiteraard.

Kunst was haar niet vreemd: ze had - hoe kan het ook anders - op kunsthumaniora gezeten en daarna haar leven gevuld met circa twintig jaar oudere mannen ("voor hun levenswijsheid"). De Corpus-vraag was natuurlijk een test. Pas nadat we, bekaf van een zekere opwinding en rillend van de kou, terug in de auto zaten in de parkeergarage in het voor ons zo goed als onbekende Brugge, vertelde ik haar dat ik wel vaker de kleren terzijde liet.

- Ook in 't openbaar?
- Jazeker.
- Ik geloof u niet!
- Dan gelooft ge mij niet. Het is toch waar.
- Pff!
- Zullen we blijven tot vannacht en wat rondwandelen daar in de buurt van het park? As we are?
- Nee. Zo ben ik niet.

En dat was dat.

Na deze in meerdere betekenissen verhelderende uitstap vroeg ze me niettemin wel vaker voor niet alledaagse uitjes en extravagante activiteiten.



Zo had ik de dubieuze eer om te poseren voor een beeldhouwwerk dat zo maar ineens in haar verbeelding was opgedoken. Ik stond uren en uren in mijn nakie in haar appartement stramme spieren te krijgen. Het werk sprak me - zelfs als understatement - niet aan en reflecteerde verbazingwekkend genoeg niks bloots. Soms dook er bezoek op.

- O ja, mijn broer komt vandaag op bezoek. Maar blijf zo maar staan, hij vindt dat niet erg.
- En ik? Vind ik dat niet erg?
- D'er hebben toch al meer mensen u in uwe blote gezien? M***, Jay staat hier in zijne blote, vindt ge dat erg?
- Bah, nee. Voor wat is 't? Iets aan 't maken?
- Ja, maar hij loopt ook gewoon graag rond, zo.
- Is 't echt?

De sessie erna kwam hij opnieuw - toevallig - langs, maar nu had hij zijn vriendin en een maat mee.

- Hij heeft wel mooie ballen.
- Ja, da's waar, L***. Ik vind ze leuker dan die van jou, M***.
- Wat is er mis met mijn ballen? Hè?
- Niks, niks. Maar ik vind Jay's ballen mooi gevormd. Mag ik er eens aankomen?
- Euh, ja, waarom niet.

Ze weegt mijn testikels in haar linkerhand en trekt met duim en wijsvinger van de rechter aan mijn piemel. Daar had ik nochtans geen toestemming voor gegeven, herinner ik mij. Ik laat haar uiteraard begaan en ze duwt de voorhuid naar achter. Ondertussen heb ik een flinke erectie en een glimmend paarse eikel staart haar nu aan. Ze knijpt er lichtjes in en kijkt ernaar alsof ze de rijpheid van een tomaat keurt in de supermarkt.

- Pijp jij graag, Lau? Ik hou wel van pijpen, moet ik zeggen.
- Nee, niet zo.
- Tja, 't is ook een gewoonte, denk ik. Als M*** thuiskomt van het werk en ik heb zin, dan rits ik direct zijn broek open. Dan hangt zijn piemel natuurlijk al zogoed als in mijn gezicht, hè schat?
- Hm.
- Da's wel meer piemel dan jij hebt, hoor, Jay.

Daarbij grijpt ze haar beau in het kruis en ontstaat er een schijngevechtje tussen de twee tortelduifjes. De maat staat een beetje onwennig rond te draaien, maar ik herken lust van ver en kijk hem aan.

- Wat denk jij?
- Huh?
- Van mijn ballen en mijn lul?
- Bwuh...

Hij draait zich om en zet zich in het andere deel van de kamer in een zetel. Ik kom van mijn sokkeltje en wil mij aankleden.

- Wat gaat ge doen?
- Mijn kleren aandoen, misschien?
- Ik dacht dat gij graag in uwe blote rondliep?

En zo voel je je als exhibitionist soms als een circusaapje.



Een sms bracht mij bij wijze van uitnodiging op de hoogte van een verkleedpartij in haar buurt waar ze wel naartoe wou. De bedoeling was evidentelijk dat ik mij zou uit- in plaats van ver-kleden.

- Gaat gij in uwe blote, zeker?
- Oh? Hoe gaat gij? Eva uit het aards paradijs?
- Nee, ik ga als de slang en gij zijt dan Adam, ja.
- Bedankt!
- Ik durf dat niet, met zo veel volk. Maar gij moet in uwe blote gaan. Ge doet dat graag en dit is een uitgelezen kans. Ge gaat aantrek hebben.
- Mag dat wel?
- Wat gaan ze doen? U in uwe blote op straat zetten? Pff!

En zo belandde ik op een (gelukkig warme) lenteavond op een gekostumeerd feest ergens in Z*** - met alleen een would-be vijgenblad voor. Dat - hoeft het gezegd - het einde van de avond niet heeft gehaald. Op het feest waren talloze van haar vrienden en kennissen, die ze ongetwijfeld zelf zorgvuldig had uitgenodigd. Om te komen kijken wat voor een durfal ze wel niet was. Ik kende er niemand, maar ik had inderdaad wel aantrek. Telkens wanneer ik naar buiten ging om een luchtje te scheppen, had ik trouwens meteen groupies, dat viel op. Wat ze binnen in het licht niet durfden, werd door de duisternis verhuld aan moralistische blikken.

De eerste keer, iets na middernacht, waren het twee Franse hofdames - ik schat ze allebei rond in de veertig - uit de 18de eeuw of daaromtrent.

- Hey. jij, naakte man.
- Hey.
- Hihi. Leuk kostuum.
- Ja, hè. In de solden gekocht.
- Hihi, je bent grappig. Hij is grappig, hè, Sonja?
- Jahaaa.
- Sonja... da's Sonja hier, die beweerde zonet dat ik je niet zou durven afzuigen. Pff. As if.

Zonder verdere woorden zet de blonde dame zich daarop op haar knieën en begint met haar mond mijn geslacht te zoeken. Ik merk nu dat ze flink in de wind is, want ze moet alle moeite van de wereld doen om niet voorover te stuiken. Haar outfit - zo'n jurk uit de pruikentijd - is daarbij vanzelfsprekend niet bevorderlijk. De hoepelrok zit haar in de weg en haar borsten barsten net niet uit het decolleté, maar dat laatste is wellicht de bedoeling tout court.

Haar lippen vinden mijn halfstijve geslacht en beginnen er verwoed aan te lurken. Sonja staat er genoegzaam naar te kijken. Ik maak een knikje richting haar decolleté en met een gezwinde beweging en zonder nadenken trekt ze de top van haar jurk naar beneden. Twee melkwitte borsten floepen tevoorschijn. Mijn rechterhand streelt en kneedt ze om de beurt. Ze heeft mooie tepels.

Terwijl haar blonde vriendin mij verwoed probeert klaar te pijpen, zie ik Sonja ter hoogte van de heup haar jurk openritsen. Hadden ze ritsen in de 18de eeuw? Die onnozele gedachte wordt snel verdrongen door de 21ste-eeuwse realiteit van Sonja's blote onderlichaam. De rok is om haar voeten op de grond gevallen en alleen haar taille is nog bedekt.

Het korset dat ze nog aanheeft, had al eerder haar mooie borsten moeten prijsgeven, maar eronder draagt ze al even mooie edele delen. Een strakke buik die in slechts een lichte welving overgaat in een even strakke schaamstreek en in lange slanke welgevormde benen.

Ze laat haar hand over het smalle streepje gekortwiekte schaamhaar naar haar strakke spleetje afzakken en trekt zachtjes haar schaamlippen uiteen. Ze kijkt mij al die tijd uitdagend aan. Ik kan geen kant uit, ik word gepijpt. Sonja's hoffelijkheid heeft mij ontzettend stijf gemaakt en uit de keel van haar blonde vriendin komt nu - behalve mijn stijve in ritmische stoten - gelukzalig gekreun omwille van haar vermeende talent.

- Linda! Wil je daar wel eens on-mid-del-lijk ophouden! Godverdomme!

Geschrokken draai ik me met een ruk om en sta oog in oog met een atletisch gebouwde man van rond de dertig. Linda's vriend, zo blijkt, want hij trekt haar van de vloer onder het verwijt dat ze hem maar niet trouw kan zijn etcetera. Dat had hij niet moeten doen - dat rechttrekken dan - want ze kotst hem helemaal onder. Sonja komt niet meer bij van het lachen. Ik zie een of andere aanbidder die haar naakte lichaam probeert te bedekken, maar ze slaat hem gedecideerd van zich af. Ik ga weer naar binnen.

Wanneer ik het een uur of twee later nog eens waag om de frisse buitenlucht op te zoeken, zie ik Laurie met een groepje van haar maatjes op het gras liggen. Ik leg me erbij. Om niet uit de toon te vallen, leg ik me op mijn buik, want sommigen hebben wel hun verkledij uitgespeeld, maar iedereen is nog zedig. Voor zover dat mogelijk is om een uur of 3 's nachts op een feestje met ampel drank.

Het wordt best een leuk gesprek, met filosofische bedenkingen - ook weer: voor zover... - en alleszins serieuze bottom-lines. Op een gegeven moment zie ik Laurie gefascineerd naar een punt boven en achter mij staren; ze antwoord niet wanneer ik haar vraag wat er is. Nog geen halve seconde later voel ik een eerste warme plets op mijn linkerbil landen. Onmiddellijk erna nog een. En nog een...

Ik rol mij op mijn rug, zet mijn ellebogen in het gras en duw mijn bovenlichaam overeind. Dan zie ik een jonge, gebruinde puber staan - poedelnaakt op slippers na - met zijn stijve lid in de hand en een lege blik in de ogen. Ofwel heb ik hem daarnet gewoon niet gehoord, ofwel slaakt hij nu een eerste genotskreetje. Hij laat zijn paal los, die in een beweging tegen zijn onderbuik omhoogklapt, nog ritmisch naschokkend van zijn orgasme. Twee kleine ballen zitten strak tegen de schacht van zijn lid, een straaltje zaad druipt er langzaam langs naar beneden.

De jongen staat daar uitdrukkingsloos naar mij te kijken, zich schijnbaar onbewust van het onwezenlijke feit dat hij zonet een onbekende volwassen man heeft bespoten met zijn nog onrijpe zaad.

- Denny! Wat doe je?
- Ma?
- Kom onmiddellijk binnen. En doe je pyjama terug aan!
- Ik... Uh... Oké.
- Sorry hoor, meneer. Mijn zoon heeft nogal een levendige verbeelding, zie je. En hij heeft soms van die nare dromen, weet je. Soms slaapwandelt hij ook. Ja, dat moet het geweest zijn. Als jullie mij willen excuseren.

Ik blijf verbouwereerd achter. En Laurie kan of wil me niet verlossen uit mijn onwetendheid.

- Wie was dat?
- ...
- Dat was de gastvrouw, toch? Was die jongen haar zoon?
- Ja. Denny.
- Hoe oud is die? Wel, jong?
- 'k Weet niet. 13 of zo. 14?
- Jezus!
- Zie wat ge teweegbrengt? Ik kan gewoon nergens met u komen!
- Laurie...

Maar Laurie loopt alweer weg, naar binnen toe. Een vriend van haar, een lieve kerel van Koreaanse origine die samen met ons in de tuin lag, komt me te hulp met een zakdoek.

- Hè?
- Om het sperma van je been te vegen.
- Oh. Ja, natuurlijk... Dank je.
- Maak je geen zorgen. Rare mensen, hier.
- Oh. oké...

Met die Koreaanse jongen heb ik na die bewuste avond nog een keer of vijf heel leuke seks gehad, waarvan een memorabele keer op de achterbank van zijn cabrio.



Geregeld vroeg Laurie me ook om te poseren voor foto's. En daar zag ik een meer gelijkwaardige modus vivendi opduiken. Omdat ze wist dat ik er geen probleem mee had, vroeg ze mij als ze een model nodig had in open lucht. Ik wist haar ervan te overtuigen dat zij - als wederdienst - mijn model zou zijn. Ik naakt, zij ook naakt, al was het dan niet noodzakelijk tegelijkertijd. We maakten er altijd een uitstap van en het hele ritueel van voorbereiding van een fotoshoot - hoe amateuristisch ook - heeft nooit gefaald mij op sl**ptouw te nemen. (Ik hou van verhalen.)

Op zulke gelegenheden wist haar schaamteloze eigenzinnigheid zich telkens weer onweerstaanbaar te etaleren.

- Gaat ge hier zitten alsof ge aan 't bidden zijt? Steek uw gat wel wat meer achteruit. Nog meer, denk maar dat er u ene aan 't berijden is.
- Laurie, alsjeblieft,...
- Ik zie dat toch, zeker. Uw kontgat is ervan vergroot.
- Hoe kunt gij nu weten hoe groot mijn kontgat vroeger was?
- Ik weet dat. En daarbij: het is groter dan toen ik u voor de eerste keer in uwe blote zag.
- Gij kijkt meteen naar iemand zijn kontgat?
- Bij u toch. Ik vind dat niet erg, zuh. Ik ben zelf ook bi.

Ze doelde waarschijnlijk op die keer dat ze onstuimig verliefd was op haar lerares kunstgeschiedenis.

- Maar bij mannen vind ik dat toch maar raar. Als ik mij zo inbeeld dat er ne vent op uwe rug zit met zijne stijve in uw gat...
- Laurie...
- ... dat is niet zoals bij vrouwen - zacht en teder.
- Misschien moet ge u dat gewoon niet inbeelden.
- Ja. 'k Zou het wel eens willen zien, anders.

De week erna had ze een 'date' voor mij geregeld. Met die Koreaanse vriend van haar. Ze wist niet dat we al een paar keer hadden geneukt en ze zou achteraf ook geen weet hebben van onze latere ontmoetingen. We lieten haar in de waan. Vervuld van platonisch-seksuele genoegdoening keek ze toe hoe ik werd bereden.



Ze keek hoe dan ook graag naar me, ze vond me er "vrij goed" uitzien. Maar natuurlijk niet altijd.

- Gij zijt wel erg behaard, hè.
- Nogal, Ja.
- Eigenlijk vind ik dat niet schoon. Een beetje borsthaar, ja, en schaamhaar, maar verder... Mijn vriendje moet niet te behaard zijn, zuh.

Haar vriendje ben ik nooit geweest, maar wel had ze die keer "echt een onbehaard lichaam nodig". Ze heeft me toen in haar badkamer van kop tot teen geschoren. Afgezien van mijn hoofd (gelukkig zijn de eisen van de kunst niet ontegensprekelijk) stond er geen haartje meer op mijn lijf. En wij zo het platteland op. (Sindsdien heb ik de gewoonte om een keer per jaar, na de winter als de warmte van de zomer voelbaar wordt, mijn ganse lichaam te scheren.)

Een andere keer had ze het op mijn onrustige geslacht gemunt.

- Maar ge zijt ne stijve aan 't krijgen, ik zie het.
- Tja, dat gebeurt hè, Laurie. In deze omstandigheden.
- Maar ik kan daar niks mee doen, met uw stijve piemel! Hij moet slap hangen voor deze foto's. Ge kunt u toch beheersen? Denk maar

niet dat ik u ga aftrekken, hè! Ik ben blij dat ik zoiets niet tussen mijn benen heb, weet ge.

Waarna haar onschuldig starende blik mijn erectie natuurlijk helemaal de wind in de zeilen gaf.

- En hij staat scheef.
- Ja.
- Trek uw eikel eens bloot.
- 'k Dacht dat ge dat niet kon gebruiken?
- Nee, maar 'k zie graag hoe dat blinkt. Zie, die blinkt zo bij u.

Onmogelijk. Maar eigenlijk is ze een schatje.



Ondertussen is het lang geleden dat ik Laurie nog heb gezien. Te lang. Soms mis ik haar aanmatigende streken. Ik mis haar helemaal. Net als Lobke, Sara en Silke - ook tien jaar jonger - weerspiegelt ze in mij een immer onbevredigd verlangen naar jeugd, naar jonge zachte dijen. Postmoderne jonge vrouwen die mij perfect weten te bespelen. Ze moeten vaker gebeft dan ze mij willen pijpen, maar dat neem ik graag op de koop toe. Als ik ze maar af en toe mag zien, in hunne blote of anders. (Verhalen houden van mij.)


Story URL: http://xhamster.com/user/inmijneblote/posts/121460.html