Van haar houden; dat mag ik niet.



“Henri ik ben bang.” “Bang? Bang voor mij?” “Nee eigenlijk meer daarvoor dat ik niet meer bang voor je ben. Ik ben bang voor je liefde, voor mijn liefde voor jou. Ik ken die gevoelens niet en heb me al in mijn jeugd gezworen, me nooit zo kwetsbaar op te stellen. Ik heb gezien hoe eerst mijn moeders hart en later haar hele persoon is gebroken. Ze heeft zich tot twee maal toe met heel haar persoon, hart en lichaam aan een man gegeven. Eerst aan mijn vader, later aan galbak Gert. Voor mijn vaders was ze een blonde marketentster en zijn huishoudster. Voor Gert nog minder dan dat. Beide keren is zij op velerlei wijze bedrogen. Zij is dat nooit meer echt te boven gekomen.” “Ik snap het niet helemaal Vera. Je bent bang je hart aan me te schenken. Maar je geniet ervan als ik, je verneder en behandel als een slet.” “Zo laat ik je alleen toe aan mijn buitenkant. Je maakt hooguit wat krassen in mijn ‘gevel’. Zo gek het klinkt maar zo bepaal ik hoeveel ik prijsgeef.” “Hou je van me Vera?” “èh, ik geloof het wel … Maar dat maakt me juist zo bang.” “Dan weet ik het goed gemaakt Vera.” Ik sta op en ga naar de deur. “Sorry Vera… Maar als jij niet kiest, dan kies ik... Ik zie je maandag op het werk ; baas!” “Henri… Nee… … …” Hoe het allemaal begon: Mijn naam is Henri. Ik ben 36 jaar en na een relatie van 12 jaar alweer 2 jaar vrijgezel. Sinds 11 jaar werk ik met veel plezier als software ontwikkelaar voor de zorgsector en ben zogezegd teruggekeerd naar mijn roots. Na mijn studie ben ik als software ontwikkelaar bij AA-HealthSoft begonnen en heb een aantal applicaties ontwikkeld welke nu nog steeds gebruikt worden in de zorgsector. Mijn talent en natuurlijk leiderschap maakten dat ik al na 4 jaar van de ‘tekentafel’ verhuisde naar de management desk. Toen 2 jaar geleden door een fusie en reorganisatie, ik geacht werd te solliciteren op mijn eigen functie heb ik hiervan af gezien. Ik was tot het besef gekomen dat managen, ondanks de financiële ‘tegemoetkoming’, niet langer mijn ding was. Mijn desk werd ingenomen door Vera. Een ambitieuze jonge dame van net 31. Niet gehinderd door enige ervaring noch klantcontacten binnen de zorgsector werd zij geacht AA-HealthSoft te leiden. Onze afdeling bestaat uit 7 personen inclusief Vera en onze secretaresse Truus. Het heeft een tijdje geduurd voordat zij en mijn ‘ontwikkel’ collega’s mij weer gewoon konden zien als een van hen. Vera wordt nog steeds gezien als een indringer, niet in de laatste plaats door haar afstandelijke houding en bitchie stijl van leidinggeven. Toch moet ik haar nageven dat zij zich de materie snel eigen heeft gemaakt en door onze klanten wordt ze op handen gedragen. Je zou onze relatie kunnen omschrijven als afstandelijk correct en in tegenstelling tot mijn andere collega’s heeft ze naar mij toe nog nooit een onvertogen woord laten vallen. Veel meer dan dat ze dat voor mij waren zijn ijkpunten en deadlines voor haar heilig. “Goede morgen Vera.” “Morgen Henri.” Ze ziet er weer streng uit in haar strakke donkerblauwe mantelpakje. Haar zwarte lange haren draagt ze zoals meestal in een strakke knot. Aan het einde van de werkdag komen soms enkele lokken los hetgeen haar meteen een stuk losser doet lijken. “Henri, ik heb begrepen dat jij soms de computers van collega’s nakijkt en weer vlot maakt.” “Ja, hoezo?” “Je zult het wel vreemd vinden dat ik het niet zelf kan. Maar het is inderdaad zo dat ik met betrekking tot de installatie van een PC een absolute nitwit ben.” “Wat is je probleem.” “Het klassieke probleem van een drie jaar oude computer. Hij wordt steeds trager. Regelmatig hangt hij zich op en dan ben weer een deel van mijn werk kwijt… Zou je mijn PC eens willen nakijken.” “Neem hem maar eens mee. Dan zetten we de kast van jou auto over in de mijne.” “Wil je hem niet gewoon bij mij thuis willen nakijken?” “Nee dat wil ik niet. Thuis heb ik alles bij de hand en niemand die me bij mijn werk op de vingers kijkt.” “Goed dan, schikt het als ik hem morgen meeneem?” “Hmm, morgen is donderdag. Donderdagavond ga ik altijd hardlopen met vrienden. Je hebt hem dan in ieder geval niet voor het weekend terug, op z’n vroegst maandag.” “Dat is goed, ik neem dan voor het weekend wel een laptop mee van hier. Heb je nog wat nodig behalve de kast.?” “Eigenlijk niet, maar je moet wel opschrijven wat je wil dat ik bewaar. Dat geeft me de vrijheid om je pc helemaal vanaf scratch opnieuw te installeren.” “Goed dan, afgesproken.” Die zaterdag; ik ben net gedoucht nadat ik mijn 10 km rondje heb gerend. De PC van Vera staat op mijn keukentafel en ik heb hem aangesloten op een oude monitor. Het handgeschreven briefje met de bestanden en mappen die bewaard dienen te worden ligt naast het toetsenbord. Hoi Henri. Wat bewaar moet worden: Alles in de map mijn documenten, mijn afbeeldingen. De map Privé en de map Werk. Nu alvast bedankt voor je moeite. Groet Vera’. Ik sluit een losse harddisk aan en begin met het kopiëren van de bestanden. Onderhand maak ik een inventarisatie van de hardware in Vera’s PC. Het moederbord moet op het moment van de aankoop top of the bil zijn geweest en ook de grafische kaart mag er wezen. Alleen het werkgeheugen is met een Gigabyte aan de lage kant. Terwijl de harde schijf wordt geformatteerd zoek en vind ik In mijn koffertje met PC onderdelen nog een geheugen kaartje van een Gigabyte en besluit dat in te prikken voordat ik met de installatie begin. Ik heb de kast net open geschroefd als ik de deurbel hoor. ‘Wie kan dat zijn. Ik heb geen afspraken vandaag.’ Ik trek de deur open en moet twee keer kijken voordat ik haar herken. “Vera? Wat jij hier?” Ze staat met een hoogrood hoof, haar haren los en een trainingspak in mijn deuropening.” “Hoe weet je waar ik woon.” “Dat doet er niet toe. Ik kom mijn PC halen en wel meteen!” Ik ben verbaasd. “Maar dat gaat niet.. Hoezo dat gaat niet? Geef me mijn computer terug of…” Ik wordt kwaad. “Of wat?” “Ze probeert langs me heen naar binnen te lopen.” “Nee juffrouw zo niet.” Ik pak haar bij haar schouders en houd haar tegen. “Je zult mijn geheime dossiers over de medewerkers wel al gelezen hebben, of heb je je opgegeild aan mijn topless foto’s.” Verbouwereerd laat ik haar los. Ze loopt langs me heen en loopt meteen door naar de openstaande keukendeur. “Wat heb je gedaan lul? Schroef die kast weer dicht.” Ik doe wat ze me vraagt. Alsjeblieft mevrouw. Klaar om mee te nemen.” Ze pakt de kast op en loopt naar de deur. “Oh Ja Vera… Ik vrees dat je niets meer kunt met je PC. De harde schijf is namelijk geformatteerd en er staat nog geen nieuwe besturingssysteem op. Al je bestanden staan op een losse harddisk, mijn, losse harddisk. Het zou nooit in mij opgekomen zijn om in je bestanden te neuzen. Maar nu heb je me nieuwsgierig gemaakt. Niet naar de foto’s van je kleine tietjes, maar naar bestanden over mij en mijn collega’s.” Als bevroren blijft ze in de gang staan. Langzaam draait ze zich om. Iets in haar lijkt geknakt. Ze kijkt naar de kast in haar armen. “Henri, alsjeblieft, zet de bestanden weer op mijn PC? Je mag kopieën van mijn foto’s houden als je dat wil.” “Nee Vera zo gemakkelijk kom je nu niet meer van mij af. Zet die PC terug.” Nadat ze de kast terug op tafels heeft gezet, staat ze met haar gezicht naar de vloer en de armen hangend langs haar lijf in de keuken. Tot mijn verbazing staan haar tepeltjes stijf in haar jogging jasje. “Ga zitten!” Ze komt niet in beweging. Ik pak een stoel, duw die met kracht in haar knieholtes en trek haar op de stoel. Zonder te vragen zet ik twee mokken onder mijn Senseo en zet hem aan. Even later zet ik de twee mokken op tafel en trek een stoel bij. “Zo baas. Waarvandaan komt dat plotselinge wantrouwen. Je wist ook toen je mij de PC meegaf wat voor bestanden er op stonden. Wat maakte dat je mij plotseling niet meer vertrouwde. “Èh, ik was op bezoek bij mijn vader. Toen ik hem van mijn PC vertelde zei hij dat elke stoephoer over meer boerenverstand beschikt als ik. Hij is ervan overtuigd dat jij misbruik zal maken van mijn bestanden, dat je ze tegen mij zult gebruiken.” “Wat denk jezelf? En kijk me aan als je tegen me spreekt sletje. “Met een ruk komt haar hoofd omhoog. “Hoe durf je mij een sletje te noemen. Met je 1meter 60 kan ik je moeilijk een slet noemen. En als je vader je vergelijkt met een stoephoer en je hem wel vertrouwd? Maar geef eens antwoord op mijn vraag. Denk je echt dat ik je bestanden tegen je gebruikt zou hebben.” “Ik dacht het niet maar toen Pa…” “… toen je pa je voor hoer uitmaakte, was je gezonde mensenverstand verdwenen.” Beschaamd knikt ze een paar keer. “Wat verwacht je nou van mij Vera.” Blozend kijkt ze me aan. Ze staat op en begint haar trainingsjack los te ritsen. Een sporttopje dat strak om haar B cupje spant word zichtbaar. Ze hangt het Jack over de stoel, maakt het trekkoord van haar broek los en trekt die uit. Onder haar tanga slip groeit zo te zien een welig donker bosje getuige de haren die links en rechts naar buiten kijken. Met de kleding die ze aflegt lijkt haar trots terug te komen. Nu pas valt me op dat zij Indonesische kenmerken heeft in haar gezicht maar ook in haar postuur. “Wat is je blauwe kant, sletje.” “Mijn Pa is Indonesisch, hij is tot aan zijn pensionering onderofficier in het leger geweest. Hij is er van overtuigd dat wanneer hij een Nederlandse man was geweest, hij het tot officier zou hebben geschopt.” “Maar nu is hij trots op zijn meisje?” Er verschijnt een tranen in haar ooghoeken. Ze schud haar hoofd. “Hij denkt dat ik mijn diploma’s en mijn carrière met mijn kut heb verdiend… Maar dat is niet zo.” Ik leg mijn armen om haar heen. Meteen verstart ze. ‘Vreemd, wanneer ik haar voor slet uitmaak groeit ze en lijkt ze opgewonden, als ik aardig ben en haar aanhaal, verstart ze en krimpt ineen.’ Ik trek mijn armen terug. “Zo halfbloed sletje, dan kleed je maar helemaal uit. Misschien dat ik je PC dan weer op orde breng. Alsof ze op die opdrachten heeft gewacht trekt ze snel haar top, vervolgens haar slip uit en gaat, mij recht aankijkend, naakt op de stoel zitten. “Okay sletje, Jij je zin” Ik schroef de PC kast open. “Wat ga je doen?” Ik ga geheugen bij prikken op het moederbord., daar was ik mee bezig voordat mijn paranoïde baas plotsklaps voor de deur stond.” “Touche!” Nadat de kast dicht is geschroefd start ik de PC op. Het extra geheugen wordt meteen herkend, ik doe een Windows versie in de dvd drive en start de installatie. Dan draai ik mijn stoel om en kijk naar de naakte Vera.. Ze kijkt brutaal terug. Haar donkerbruine tepels staan recht vooruit en aan haar sluike donkere schaamhaar glinsteren een paar druppeltjes. “Zo is het sletje geil” “Ze trekt twee vingers door haar schaamhaar. “Ja het sletje is geil en zit erop te wachten dat je bij haar ook iets bijprikt op haar moederbord.” Ik denk na ‘Dit gaat me te gemakkelijk.’ Ik sta op en meteen wil ze achter mij aan komen. “Wat, moet dat worden geilteef? “ “Gaan we niet naar je slaapkamer dan?” “We, zeker niet. Jij blijft mooi hier zitten. Ik ga even naar mijn badkamer.” Wanneer ik terugkom zit ze te pruilen, maar ik ruik dat ze alleen maar geiler is geworden. Onder haar stoel glinsteren nu ook enkele druppels op het donkere laminaat. “Wat ga je met die elektrische tandenborstel doen?” Zonder iets te zeggen ga ik tegenover haar zitten. “Spreid je benen teefje.” Ze kijkt me nietszeggend aan en spreid langzaam haar benen. Ik zet de tandenborstel op stand een en zet het ronde borsteltje op een van haar tepels. Even slaakt ze een zucht. Ik zet het borsteltje op haar andere tepel en schakel naar standje 2. Zo verwen ik afwisselend een tijdje haar twee inmiddels keiharde bruine boontjes. Haar handen heeft ze in de zijkant van de stoelzitting gezet. Ik schakel terug naar stand 1. “Trek je scheur open.” Tergend langzaam verhuizen haar handen naar haar schaamlippen en trekt haar glinsterende roze vlees open. In tegenstelling tot bij mijn ex, is haar kittelerwtje duidelijk zichtbaar. Het liefst zou ik mijn mond begraven tussen haar natte lippen en mijn tong op verkenning sturen in haar grotje. Maar ik besef dat dit niet de manier is om haar te veroveren. Ik laat het borsteltje een dans uitvoeren op haar lippen. Ze blijft me recht aankijken maar ik zie dat ze af en toe op haar onderlip bijt. Af en toe tik ik met de achterkant van het borsteltje even tegen haar klit. Nog een keer beschrijf ik een cirkel over haar kleine schaamlapjes dan duw ik het borsteltje rechtstreeks op haar kittelaar. Ze duwt haar heupen omhoog, op het moment dat zij diep zuchtend haar orgasme ondergaat trekt ze haar benen tegen elkaar. Nog voordat ze op adem is gekomen “Spreid je benen slet. Wie heeft gezegd dat je ze mocht sluiten?”Ze slaat haar ogen op en kijkt me brutaal aan. Ik schakel de tandenborstel uit en leg hem rustig op tafel. Dan zet ik met duimen en wijsvingers om haar tepels kneed eerst teder maar voer, terwijl ik haar strak blijf aankijken, de druk op. Even zie ik een mondhoek trekken voordat zij langzaam haar benen weer spreid. “Dat dacht ik toch… Een echt teefje is toch niet bevredigd na één orgasme.” Ik pak de tandenborstel weer op. “Vera’s handen gaan naar haar kruis en ze trekt nu ongevraagd haar kutje open. Ik hervat de ‘borsteling’ van haar plooitjes. Haar lichaam verraad zich , soms bewegen haar heupen, dan weer trekken spiertjes in haar buik en bovenbenen onwillekeurig samen. Nadat ik haar minstens vijf minuten heb gepest, duw ik het borsteltje weer op haar klit. Haar handen schieten naar haar tietjes en kneden. Weer overkomt haar diep zuchtend een orgasme. Automatisch stuiten haar benen, echter dit keer ben ik naar voren geschoven en heb mijn knieën tussen de hare geplaatst. Met mijn benen druk ik de hare weer open. Ik zet de borstel op stand 2 twee en druk hem onder tegen haar klit. “Aaaauuw, Nééé’, stop, nee ik wi… nie..” Ze knijpt haar eigen tietje zowat fijn… Dan begint ze over haar hele lichaam te trillen en haar mond valt open. “Aaaaarrrggh.” Ik haal het borsteltje uit haar kruis, schakel hem uit en leg hem op tafel naast het toetsenbord.


Ik draai mijn stoel en concentreer me weer op haar PC. Windows is bijna geïnstalleerd en vraagt nog naar enkele instellingen. Ik haal de cd. uit de speler en berg hem weer op. Dan kijk ik naast me. “Wil je me niet neuken?” Ik kijk haar aan en lieg zonder een spiertje te vertrekken. “Nee hoezo, wil je dat ik je neuk dan?” Met een blos op haar wangen schud zij haar hoofd. Mag ik me aankleden?” Ik knik, “Geef je me wel even je topje?” “Ze pakt haar kledingstukken en reikt me haar topje. Ik neem het aan, buk en gebruik het topje om haar sapsporen van het laminaat te vegen. Inmiddels heeft Vera haar slip weer aan. Ik reik haar de top, die ze ook gelijk over haar hoofd trekt. Even later heeft ze ook haar trainingspak weer aan. “Ik denk dat ik maar ga.” “Wil je niet wachten op je PC in 1 à 2 uurtjes is hij klaar. Misschien dat ik je nog wat moet vragen met betrekking tot de inrichting.” Ze loop naar het kleine white-board waarop ik mijn boodschappen in de keuken noteer. Ze haalt de dop van de stift en schrijft een 06 nummer op. “Stuur me maar een sms als je nog iets moet weten.” Dan loopt ze de keuken uit. “Bedankt Henri…” “Voor de PC?” “Ja… dat ook!” Even later hoor ik mijn deur dichtvallen. “Pfft, wat voor een prachtvrouw. Een heerlijk geil lijfje gevuld met passie. Op het werk had ik de indruk gekregen dat haar enige passie haar carrière was. Ik besef nu dat mijn mensenkennis toch soms te wensen overlaat. Om me af te leiden ga ik door met het installeren van haar PC. Met het extra geheugen en de geüpdatet drivers blijkt het systeem weer vlot te draaien. Ik maak twee accounts aan. Een account Vera en een verborgen administrator account. Ik verplaats haar bestanden ongezien terug op het apparaat. In een opwelling installeer ik een Keylogger die op de achtergrond, tijdens het afsluiten van de computer een mailtje met een logging van al haar toetsaanslagen naar mij toestuurt. Ik start mijn laptop op en test de werking van het logprogramma. Na nog een paar instellingen werkt het programma feilloos en is aan Vera’s PC niets te merken. Ik wil de PC net afsluiten maar kan de verleiding toch niet weerstaan. Ik open de map met afbeeldingen. Naast wat nietszeggende vakantie en familie kiekjes zie ik een mapje, ‘MijnFotos’ Het zijn tig foto’s van Vera. Een aantal in haar strenge werk mantelpakjes, maar ook een aantal in sexy outfits en topless. Helemaal naakt staat zij er nooit op. Ik bekijk alle foto’s goed op sporen van de fotograaf. Het enige dat ik soms in een spiegel zie is een fototoestel op een statief. Dan valt me op dat ze meestal een kleine afstandsbediening in haar hand verbergt. Mijn aanvankelijke opwinding zakt weg, getroffen door eenzaamheid die de plaatjes uitstralen. Ik wil haar terugzien, haar in mijn armen nemen, tegelijkertijd besef ik dat juist dat niet gewenst is. Ik pak mijn mobieltje, zet haar telefoonnummer bij mijn contactpersonen en stuur een sms. ‘Hallo Vera, Je pc loopt weer als een zonnetje. Kom je hem morgen halen of neem ik hem maandag mee naar het werk.” Na het versturen loop ik naar het aanrecht en schud me een glas rode wijn in. Nog voordat ik de woonkamer in kan lopen, hoor ik mijn mobieltje piepen. Ik lees op het display. ‘Henri, bedankt. Ik wacht wel tot maandag. Gr. Vera.” Ik voel teleurstelling maar weet niet waarom. Waarop had ik gehoopt? Ik ga met mijn glas naar de woonkamer en zet de tv aan. Ik probeer een aflevering van NCIS te volgen maar ben er met mijn gedachten niet bij. Tegen 11 uur ga ik naar bed en ondanks de drie glazen wijn duurt het een hele tijd voordat ik in een onrustige slaap val. Nadat ik me heb geschoren en gedoucht. Loop ik naar de keuken. Automatisch kijk ik even op mijn mobiel en zie dat ik een sms van Vera heb ontvangen. ‘Henri. Ik heb me bedacht. Mag ik de PC vandaag komen ophalen. Gr. Vera’ Ik kijk na het tijdstip van verzending. Het blijkt dat zij vannacht om 1 uur de sms heeft verstuurd. Blijkbaar ben ik niet de enige met een slecht nachtrust. Ik stuur een bericht terug. ‘Vera, Alleen als je mee eet. De tafel is om 5 uur gedekt voor 2.’ Ik smeer me een boterham en maak een mok koffie. Nog voordat ik aan tafel zit hoor ik dat een sms binnenkomt. ‘Laat maar!!! Tot morgen.’ Ik besluit een uurtje te wachten, ik wil niet te gretig lijken. Dan sms ik terug. ‘Vijf uur en geen minuut later. De duur staat open.’ Ik besef dat ik hoog spel speel, kan de verleiding echter niet weerstaan. Nadat ik die middag bij Appie Heijn boodschappen heb gedaan begin ik met koken. Ik hoop dat ze komt. Ik kook dolgraag voor gasten, met name als die gast een mooie vrouw is. Dat genot heb ik al lang niet meer mogen proeven. Ik doe mijn uiterste best. Ik kook alvast de pommes de parisiënnes voor, zodat ik ze straks alleen nog even in de wok hoef te bakken. Ik maak een cognac bospaddenstoelen saus en spuit de twee biefstukken op met cognac. Op twee schaaltjes bereid ik de salades voor en met de staafmixer meng ik de dressing. Het is na vieren wanneer ik te tafel in de woonkamer indek. De borden breng ik naar de keuken. Naast de wijnglazen en mooi gevouwen servetten zet ik een enkele rode kaars en een smal vaasje met een witte roos op tafel. Ik doe mijn schort af en ga naar mijn slaapkamer. Ik doe een zwarte pantalon en een zwart zijden overhemd aan. Mijn blik valt op de wekker. Shit al kwart voor 5. Snel naar de keuken. Ik ben net de borden aan het klaarmaken wanneer Vera de keuken binnenstapt. Blijkbaar heeft ze haar Jas al in de hal op de kapstok gehangen. Ze is gekleed in een glanzen rode zijden, op een sarong gelijkende jurk. Haar voetjes staan in eveneens rode suède pumps waar haar roodgelakte teennagels voor uit steken. “Je ziet er goed uit.” ‘Dank je, jij ook.” “Ik wijs op de woonkamerdeur. “Ga maar vast zitten. Ik kom er zo aan.” Ik maak de borden verder op en loop naar de woonkamer. Even wijs ik mezelf nog terecht. ‘Op afstand blijven jongen, laar haar komen’. “Alsjeblieft Jongedame, ik hoop dat ik je smaak heb getroffen.” “Aan de geur te ruiken helemaal.” “Proost, opdat het moge smaken.” “Proost Henri.” Het is een genot haar te zien eten. Ze geniet met haar hele mimiek. Ik moet oppassen dat ik zelf ook blijf eten. “Henri, waarom heb je me uitgenodigd.” Ik hoef niet te liegen. Omdat ik graag kook voor een gast. Dat is veel leuker dan alleen voor mezelf te koken.” “Waarom was jij ervan overtuigd dat ik zou komen?” “Dat was ik niet.”Ik zie een glimlach over haar gezicht trekken, maar ik zie ook onzekerheid. Ik neem nog een slok wijn terwijl zij de laatste slablaadjes opprikt. “Wat verwacht je van mij?” Ik kijk haar aan. “Dat jij morgenvroeg weer mijn baas bent en ik je vlijtige medewerker.” “En nu?” “Nu verwacht ik dat je van een French koffie als dessert geniet. Ik sta op neem de borden, het bestek en de slaschaaltjes van tafel en loop naar de keuken. Terwijl ik de Grand Marnier in de koffieglazen schud zie ik dat Vera met haar glas wijn in de deuropening staat. “Gisteren, dat met die tandenborstel…. Dat was heerlijk.” “Wil je hem lenen?” Ze lacht. “Nee ik heb zelf een oral B, maar die toepassing was mij niet bekend.” Ik strooi nog wat cacao poeder over de room en loop met de glazen naar de woonkamer. In de deuropening maakt ze even plaats en komt dan achter mij aan. “Heerlijk, Henri; Ik heb al lang niet meer zo lekker gegeten en gedronken.” “Dank je, het was me een genoegen je te verwennen.” Dat heb je nu al de tweede avond achter elkaar gedaan… Wil je niet met me naar bed. Zo te zeggen als een dankjewel.” “Begrijp me niet verkeerd maar neuken dat doe ik alleen met een vrouw waar ik van hou en die van mij houd.” Een mengeling van verdriet en pijn trekt over haar gelaat. “Ik hou niet van je Henri, ik zal nooit van iemand houden.” “Dat vind ik erg spijtig. Niet alleen voor mij maar vooral voor jou.” “Spijtig en laf.” “Bij het woord laf kijkt ze op.””Vind jij me laf?” “Je vermijd een onzekere situatie uit angst dat iemand je pijn kan doen… Is dat niet de definitie van lafheid.” “Haar ogen spuiten vuur. En jij dan… Ben jij een held omdat je vrouw je na 12 jaar heeft bedrogen met een ander?” Ik blijf rustig. “Zo baas, je hebt dus zelfs gespit in het privé leven van je ondergeschikten. Maar nee, dat maakt me niet tot een held. Maar ondanks de scheidingsellende kijk ik terug op 11 gelukkige jaren, die ik niet had willen missen.” Hier moet ze over nadenken. Ik verdeel de laatste rest van de wijn uit de fles over haar en mijn glas. “Zou jij weer openstaan voor een nieuwe relatie dan?” “Ja, dat zou ik.” “Maar, je bent een man . Je kunt toch veel gemakkelijker, misschien zelfs goedkoper, aan je seksuele behoeften voldoen.” “Niet voor mij. Ik doe de was nog liever op de hand dan ervoor te betalen.” Haar ogen lichten op en een overwinningsglimlach trekt over haar gezicht. “Zo, meneer is gewoon gierig!” “Dat zou zomaar kunnen. Sinds ik alleen ben geeft ik 20% van mijn netto salaris aan goede doelen, daar zitten inderdaad geen e****tbureaus bij.” Ze kijkt me strak aan, dan pakt ze haar mobieltje. “Hallo City Tax… Ja een taxi… van de Dominicanenwal 24 naar de Mozart Laan… Over 10 minuten? … Okay, ik zal buiten klaarstaan.” Ik sta op en loop naar mijn kapstok. Ik vind haar jas en ga naar de woonkamer. Ze kijkt me aan staat op en ik help haar in haar jas. Wanneer ik haar aankijk meen ik tranen in haar ooghoeken te zien. Ze drukt een kus op mijn wang. “Dank je Henri.” “Tot morgen baas.” Ik ruim op en overdenk het weekend. Voordat ik naar bed ga sluit toch nog even Vera’s PC aan . Ik blader nog even door haar foto’s en wordt weer getroffen door de haar eenzaamheid. Zelf op die foto’s waar ze met haar vader of moeder op staat. Ik besluit de Key-logger van het systeem te verwijderen. Voor deze vrouw wil ik vechten, voel ik. “Goeie morgen Henri.” “Môgge Vera… Ik heb je PC in de koffer van mijn auto.” “Fijn, dan kunnen we hem in de middagpauze even verplaatsen.” “Prima baas.” “Heb jij de PC van VeraBitch opnieuw geïnstalleerd?” “Ja Peter, dat heb ik.” “Toch niet voor haar. Of wil je een bruine arm halen.” Ik kijk Peter kritisch aan. “Sorry man; ik weet dat je niet zo bent. Maar?” “Maar?” “Maar niks!” Tijdens de pauze loop ik naar mijn auto. Even later komt Vera met haar auto aanrijden en parkeert vlak naast de mijne. ‘Sorry maar mijn auto stond nog bij jou voor de deur.” Ik plaats de PC over van mijn auto in de hare. Ze legt een hand op mijn schouder. “Henri, dat van ons. Dat ga je toch niet verder vertellen?”vraagt ze onzeker. Ik pest, “Dat ik je PC opnieuw geïnstalleerd heb? Dat hebben ze al door.” “Nee dat andere. Ik ben boos op mezelf. Ik stommerik heb je een stok in handen gegeven. Je hoeft me alleen nog te slaan.” “Vera, luister. Ik besef dat ik je met woorden niet kan overtuigen, maar ik zal nooit en te nimmer misbruik maken van dingen die ik van je weet. Werk is werk. Ik ben en blijf je hardwerkende, afstandelijke medewerker en jij mijn baas. Dat sletje… dat was privé en zal het blijven, wat er ook gebeurt.” “Zoiets zal nooit meer gebeuren.” “Dat is jou keuze.” “Dat is het zeker… Wat krijg je overigens van mij voor het werk aan mijn PC.” “Niks, noppes, nada; beschouw het als een vrienden dienst.” “Ik heb geen vrienden!” “Jammer, maar ook dat is jou keuze.” Ik ga weer naar mijn auto, sluit de achterklep van mijn auto en kijk op mijn horloge. “Sorry Vera. Ik moet weer naar boven. Mijn pauze zit er op. Een vriendin zou dat misschien door haar vingers zien, maar je moet weten. Mijn baas is nogal streng.” Terwijl ik wegloop hoor ik een bijna fluisterend “Maar Henri…” Ik loop gewoon door. Die middag zie ik haar alleen nog hoe ze een paar keer door onze kantoortuin loopt op weg naar de vele vergaderingen waarbij ze geacht wordt aanwezig te zijn. Dat is ook een van die zaken waarom ik mijn oude functie niet terug zou willen. Laat mij maar gewoon werken. Applicaties ‘bouwen’ die mensen bij het werken in de zorg ondersteunen. De volgende dag ben ik alweer een half uur aan het werk als mijn collega’s en bijna tegelijk met hen ook Vera binnenkomt. Ik kijk net op van mijn werk en onze blikken treffen elkaar. Een onzeker fluisterend. “Goede morgen.” Komt over haar lippen. Ze loop snel door naar haar kantoortje. “Wat is met die aan de hand?” Vraagt de tegenover mij zittende Peter. “Ik trek kort mijn schouders op en ga weer aan het werk. Ik kan me echter maar moeilijk concentreren.” Ik besluit Vera een interne mail te sturen. ‘Geachte mevrouw Bremer, Gedraag je potverdomme als onze bitchie baas en niet als een bange slet. Je bent bang dat ik iets vertel. Maar het is je eigen gedrag dat je zal verraden als je zo doorgaat. Apropos: De deadline voor de Diabetisch app, zal ik niet halen. Uw medewerker, Henri.’ Nog geen half uur later staat Truus aan mijn bureau. “Henri, de baas wil je speken en onder ons gezegd; ze leek niet blij.” Vroeger was Truus mijn secretaresse en ondanks herhaalde verzoeken bleef ze mij toen ook altijd met baas of meneer aanspreken. Na mijn vrijwillige demotie heeft het nog even geduurd voordat ze me Henri begon te noemen. “Nu meteen Truus?” “Nee om 11 uur, en geen minuut later zei ze.” Ik moet glimlachen. “Wat heb jij uitgespookt?”vraagt Peter. “Ik heb gemaild dat ik denk dat ik de Diabetisch app niet binnen de tijd af krijg.” “Dat wordt overwerken man. Ze is niet zo meegaand als jij vroeger was. Jij werkte dan zelf mee om alles toch op tijd af te krijgen. Zij niet. Ik zou je graag helpen, maar ik zit zelf al krap in de tijd.” “Maak je geen zorgen kerel. Het komt wel goed.” Om precies 11 uur klop ik op haar deur. “Kom binnen.” Klinkt het streng. “Maak de deur alsjeblieft dicht en ga zitten.” In haar gezicht zie ik een mengeling van onzekerheid en kwaadheid. “Hoe durf je me hier slet te noemen?” “Mevrouw; ik heb u een bange slet genoemd in een privé mail, omdat u zich vanmorgen zo gedroeg. Als u zo doorgaat vraag ik overplaatsing aan. Ik wil een baas geen bang vogeltje boven me.” Ze is duidelijk pissig. “Die overplaatsing, kun je krijgen. Zeker als je denkt dat je bij mij je deadlines niet hoeft te halen. Je kijkt maar hoe je het doet. Maar volgende week vrijdag heb ik die Diabetisch app van je gezien. Anders leer je me echt kennen.” Gespeeld geslagen sta ik op. “Ik ga meteen weer aan de slag baas en als het nodig is maak ik overuren.” “Dat is je geraden ook.” Met de deurklink al in de hand zeg ik .” Ooh ja baas. Als u straks even tijd hebt dan kunt u misschien even op de hyperlink klikken die ik in mijn mail heb meegestuurd.” “En heeft ze je flink de oren gewassen?” vraagt mijn collega. “ Dat kun je hardop.” “Arme hals, ga jij maar aan de slag dan haal ik wel even wat koffie.” “Dank je man.” Ik ben al weer druk aan het werk en heb mijn koffie al lang op als ik een mailtje zie binnenkomen. ‘Medewerker; Henri je ben een klootzak, maar je Diabetisch app slaat echt alles. Hij is veel uitgebreider als beschreven in het functioneel ontwerp. Denk je dat het mogelijk is een light versie te maken, waarin uitsluitend de eisen uit het ontwerp zitten. Dan kunnen we 2 versies in de markt zetten. Groet, Vera.’ ‘Baas; De goede vrouw op de goede plaats. Ik zou nooit op het idee zijn gekomen om ook een ‘light ’versie te programmeren. Ik ga meteen aan de slag. Ik zal de deadline halen. Groet, Henri.’ Het antwoord komt per kerende post. ‘Henri; Vergeet die deadline; die had je al gehaald. Ik zou het fijn vinden als ik zaterdag voor jou zou mogen koken. Vera’ ‘ Baas Vera Die deadline staat. Het overige zou ik liever privé regelen. U medewerker; Henri. Ik ga weer aan de slag. Ik lees nog eens het oorspronkelijke ontwerp en loop naar mijn whiteboard. Het helpt mij altijd om eerst ouderwets iets te tekenen, voordat ik het verder op de computer uitwerk. Peter kent mijn tekeningen. “Dat ziet goed uit Henri. Maar is dat niet een uitgeklede versie van de app waarmee je al bezig bent?” “Dat heb je goed gezien maar Vera wil nu een pro en een light versie.” “Dat zal wel, en dan natuurlijk nog voor volgende week vrijdag.” ‘Nee de deadline is van tafel. Maar ik wil het dan wel af hebben.” “Je bent gek.” “Dank je man.” De dagen die hierop volgen verlopen weer als vanouds. Vera is weer voor ieder van ons herkenbaar als de bitchie baas en ik doe wat ik het liefst doe; doorwerken. Op haar uitnodiging om te komen eten, is ze niet meer teruggekomen. Dat doet me leed. Want een ding wordt voor mij steeds duidelijker. Ik heb gevoelens voor Vera. Gevoelens die verder gaan dan zij kan accepteren. Die vrijdag zit ik op de bank met een glas wijn en zap ongeïnteresseerd door de kanalen als ik mijn gsm hoor piepen. ‘Hallo Henri; Ik weet niet of je inmiddels andere plannen hebt voor morgen. Maar het zou me een eer zijn om voor je te mogen koken. Ik ben net bezig een sms je te tikken waarmee ik haar wil berichten dat ik de uitnodiging aanneem, als een volgende sms binnenkomt. Ik verzend mijn acceptatie en open het volgende berichtje van Vera. “Henri, Laat me weer je sletje zijn. Mijn lichaam schreeuwt erna!” Ik besluit op dit bericht niet te antwoorden. Die zaterdag sta ik op het afgesproken tijdstip met een bos rode rozen voor haar deur. Ze doet open. “Hallo Henri, fijn dat je bent gekomen. Op het moment dat ze de rode rozen ziet trekt even twijfel over haar gezicht, maar neemt de bos toch dankend aan. Ik loop langs haar heen naar de strak maar smaakvol ingerichte woonkamer. De tafel is gedekt voor twee personen en de kruidige geuren die mijn neus prikkelen overtuigen mij van het feit dat ik een Indonesische maaltijd krijg voorgezet. Ga maar vast zitten Henri, misschien dat je al de wijn wil inschenken. Ik neem plaats en kijk haar na hoe ze de open keuken inloopt. Ze draagt een soort rode kimono en straalt een exotische sensualiteit uit. Ik pak de karaf en schud de twee wijnglazen vol. Dan komt Vera met een tablet met veel kleine schaaltjes. “Ik kon maar niet beslissen waarmee ik je wilde verwennen. Dus heb ik maar verschillende kleine gerechten gemaakt. Als je iets niet wil moet je het gewoon laten staan.” “Ik weet niet of ik alles lust, maar ik wil in elk geval alles geproefd hebben.” “Ik hoop maar een ding.” “En dat is?” “Dat het toetje je zal smaken.” De hapjes zijn stuk voor stuk smaakvol en apart en de wijn is heerlijk. “Wat is dat voor een speciale wijn Vera?” “Ja lekker hè. Dat is Chinese wijn. ‘The great wall’. Je zult het niet geloven maar die koop ik in pvc jerrycans van 5 liter.” Zo babbelen en smullen we nog een tijd door. Als bijna alle schaaltje zo goed als leeg zijn. “Wil je nog wat Henri?” “Nee Vera dank je .. Het was heerlijk maar ik zit helemaal vol.” Ze begint met het opruimen van de tafel. Ik sta op om haar te helpen. “ Nee Henri, zit! Vandaag is het mijn beurt om jou te verwennen.” Ik zak terug in mijn stoel en neem nog een slok wijn. “Ik ben zo terug. Ik ga even het toetje klaarmaken. Tot mijn verbazing verdwijnt ze nu ook uit haar keukentje. Circa 10 minuten later hoor ik hoe achter mij de woonkamerdeur opengaat. Ik draai me om op mijn stoel en mijn mond valt open. Vera komt naar binnen in een doorschijnend rood negligé. “Hier is je toetje Henri. Je sletje zal je verwennen.” “Kom zitten teef!” “Ooh Henri, ik hou ervan als je autoritair tegen me doet.” Ze gaat tegenover me zitten en kijkt me verleidelijk aan. “Vera, waarom doe je dit?” “Ik ben geil Henri; ik wil vanavond weer je sletje zijn.” “Voel je iets voor me Vera?” “Ja Henri, ik ben geil” “Sorry Vera. Maar ik denk dat ik het toetje over sla.” Haar geile blik slaat explosief om. “Heb ik me daarvoor uitgesloofd? Heb ik daarvoor de hele middag in de keuken gestaan om mijn kut droog te laten staan?” “Sorry Vera… Ik had de illusie dat je wat voor me voelde en dat je daarom voor me had gekookt. Ik wist niet dat ik geacht werd je gigolo te zijn.” Haar ogen spuiten vuur. “Jij,,, je draait alles om, Je maakt misbruik van me.” Ik kijk haar recht in de ogen. “Je zult dit niet willen horen Vera. Maar ik geloof dat ik van je hou. En ik zou niets liever willen dan jij je in liefde als sletje aan mij zou geven… Maar het sleutelwoord is liefde.” “Henri ik ben bang.” “Bang? Bang voor mij?” “Nee eigenlijk meer daarvoor dat ik niet meer bang voor je ben. Ik ben bang voor je liefde, voor mijn liefde voor jou. Ik ken die gevoelens niet en heb me al in mijn jeugd gezworen, me nooit zo kwetsbaar op te stellen. Ik heb gezien hoe eerst mijn moeders hart en later haar hele persoon is gebroken. Ze heeft zich tot twee maal toe met heel haar persoon, hart en lichaam aan een man gegeven. Eerst aan mijn vader, later aan galbak Gert. Voor mijn vaders was ze een blonde marketentster en zijn huishoudster. Voor Gert nog minder dan dat. Beide keren is zij door op velerlei wijze bedrogen. Zij is dat nooit meer echt te boven gekomen.” “Ik snap het niet helemaal Vera. Je bent bang je hart aan me te schenken. Maar je geniet ervan als ik, je verneder en behandel als een slet.” “Zo laat ik je alleen toe aan mijn buitenkant. Je maakt hooguit wat krassen in mijn ‘gevel’. Zo gek het klinkt maar zo bepaal ik hoeveel ik prijsgeef.” “Hou je van me Vera?” “” “èh, ik geloof het wel … Maar dat maakt me juist zo bang.” “Dan weet ik het goed gemaakt Vera.” Ik sta op en ga naar de deur. “Sorry Vera… Maar als jij niet kiest, dan kies ik... Ik zie je maandag op het werk ; baas!” “Henri… Nee… … …” Ik voel hoe tranen over mijn wangen lopen op het moment dat ik de deur achter mij dichttrek.


Zoals vaker op zondagmorgen ga ik ondanks de onrustige nacht mijn 10 km rondje rennen. Ik was vergeten hoeveel pijn liefdesverdriet kan doen. Wanneer ik mijn straat weer inloop zie ik dat Vera’s auto vlak bij mijn huis staat geparkeerd. De auto is echter leeg, ik voel even aan de motorkap die is al afgekoeld. Ik loop door naar mijn voordeur maar zie geen spoor van Vera. Ik loop gelijk door naar de keuken en zet de waterkoker aan. Na het hardlopen is niets zo lekker dan een kop vruchtenthee. Terwijl zie ik een beweging op mij terras. Ik loop naar mijn pui. Op de terrastafel staat een champagne fles in een koeler. Dan zie ik Vera staan. Ze heeft een rode roos met een groot rood hart in haar hand. Ik trek de pui open en kijk haar aan. Ze heeft gehuild,haar gezicht straalt angst en verdriet uit. Ik voel tranen in mij ogen opkomen. “Henri,” ze steekt haar hand met de roos en het hart uit. “Ik ben bang maar wil je toch dit hart, mijn hart geven. Wil je er alsjeblieft voorzichtig mee zijn?” In een paar grote stappen ben ik bij haar en sla mijn armen om haar heen. “Voorzichtig Vera? Ik zal je hart koesteren.” Onze lippen vinden elkaar en onze tongen draaien hun eerste liefdesdans. Dan neem ik haar mee naar binnen en loop met haar naar mijn woonkamer. “Jij ook een glas vruchten thee?” “Ik zou nu beter zo’n glas uit die fles op je terras kunnen gebruiken.” “Ik loop naar buiten en haal de fles in de koeler. “Ik vrees dat ik geen champagneglazen heb” Een glimlach trekt over haar gezicht. “Ik wel”zegt ze terwijl ze met haar handen twee glazen uit haar jaszakken trekt. Ik ontkurk de fles en schud de beide glazen vol. “Waarop wil je drinken Vera?” Ik zie hoe ze twijfelt. “Opdat het me lukt me helemaal aan jou te geven?” “Daarop wil ik niet drinken… Wat zou je ervan denken van: Dat het ons lukt om binnen onze relatie ook onszelf te blijven.” Haar ogen lichten op. Dat is misschien wel fout gegaan bij mama.. Ze heeft zich in haar relaties helemaal weggecijferd.” Ik stap op mijn schat af en klink mijn glas tegen het hare. “Proost lieverd.” “Wil je je jas niet eindelijk uitdoen?” Haar ogen krijgen een vreemde glans en een glimlach speelt om haar mond. “Ik weet niet of ik dat wel wil.” Toch schrikt ze als ik het restje champagne uit mijn glas in haar gezicht gooi. “Jas uit sletje, tenminste als je geen nieuwe wil kopen.” Ze zet haar glas neer en knoopt haar jas los. Dan is het aan mij om verbaasd te zijn. Onder haar jas heeft ze alleen een paars lingeriesetje aan. Haar voetje steken in mooie zwarte pumps en haar benen zijn bekleed met zwarte zelfophoudende kousen. “Bevalt meneer wat hij ziet?” “Ja schatje, al de eerste keer werd ik getroffen door je exotisch schoonheid.” Ze kijkt me indringend aan. “Henri… Op het werk wil ik je baas zijn, in het gewone leven misschien je lief of je schatje… Maar er zijn momenten dat ik alleen maar je teefje, je blauwe sekssletje wil zijn… En nou is zo’n moment.” “Zo sletje, dan denk ik dat het tijd wordt dat ik me even ga douchen.” “Als jij je nu gaat douchen, dan wil ik je tandenborstel. Denk je echt dat je sletje vies is van een beetje zweet?” “Dan doe dat paarse kant maar eens uit. Even testen of mijn kleine Henri wel reageert op donker. Tot nou toe viel hij vooral op blond.” Ik zie een sprankje onzekerheid in haar ogen. Dan opent ze haar bh-tje, laat het op de grond glijden en even later stapt ze uit haar slipje. Ik ben blij dat ik een wijde joggingbroek met daaronder eens strakke slip draag want mijn pik staat al snaarstijf. Ik doe alsof ik haar body kritisch bekijk. “Vind je mijn tietjes te klein? Je zult mijn tepels wel lelijk vinden daar heb ik veel mee gespeeld. Moet ik me scheren,,, van onderen? … Alsjeblieft Henri, zeg iets.” “Hmm… Je tietjes met die twee kleine stijve koffieboon tepeltjes zijn voor de liefde gemaakt en waag het je niet om dat kutje te scheren. Ik heb nog nooit zo’n mooi sluik haar op een poesje gezien.” “En,,, hoe reageert kleine Henri op zijn sletje?” “Dat mag je zelf uitzoeken.” Ik zie een blos op haar wangen verschijnen als ze naar me toekomt. Ze pakt aan de band van mijn jogging Jack en trekt in een beweging mijn Jack en shirt over mijn hoofd.”Oh geen kleine Henri te zien!” Ze duwt tegen mijn borst en ik val achterover in mijn bank. Dan trekt ze een voor een mijn schoenen en sokken uit. “Hmm, hier ook geen kleine Henri… … Sta op luilak.” Ik doe wat ze me vraagt. Ze zet haar handen achter de band van mijn joggingbroek en trekt die in een keer samen met mijn slip naar beneden. Mijn pik springt omhoog en raakt net niet haar gezicht. Ze kijkt eerst naar mijn pik en dan naar mij. De twijfel in haar gezicht maakt me onzeker. “Is mijn sletje beter gewend?” Dan zie ik ook de twijfel bij haar. “Je sletje is alleen wat kaarsen of het handvat haar haarborstel gewend en heeft op internet een aantal piemels gezien die haar bang maakten.” Vol ongeloof pak ik haar op en draag het vedergewicht naar mijn tafel en zet haar erop.” “Je wil toch niet beweren dat je nog maagd ?” “Nee, daar hebben mijn vingers en mijn haarborstel al voor gezorgd… Maar een piemel heeft mijn kutje nog nooit bezocht… Niet dat er geen kandidaten waren, maar ik heb gewacht op de ware.” “En ik ben die ware?” “Vera weet het niet, maar het sletje in me zegt wacht niet langer.” “Heeft mijn sletje alleen nog met zichzelf gespeeld?” “Ja mama heeft mij al in mijn puberteit verteld dat ik al mijn gaatjes moet trainen om klaar te zijn voor een man. In het begin heeft ze me daarbij geholpen.” “Hoe bedoel je?” “Nou dingen in mijn vagina stoppen en in mijn kontje was best makkelijk en soms ook fijn. Maar het heeft een hele tijd geduurd eer ik twee vingers of in kaars in mijn keel kon hebben zonder te kokhalzen.” Ik kijk haar met open mond aan. “Maar waarom?” “Mama heeft altijd gezegd dat als een vrouw een man niet goed kan verwennen ze hem nooit vast kan houden.” “Heeft ze ooit verteld dat hoe man een vrouw kan verwennen.” “Met neuken en als hij het goed doet raakt hij je kietelknopje en een gevoelig plekje diep in je kut en dan kun je heerlijke klaarkomen. Fijner dan als je het met jezelf speelt.” Ze spreid haar benen en trekt haar kut open. “Wil je je sletje nu in haar kutje neuken?” “Nee je kutje zal nog even moeten wachten.”Voordat ze kan antwoorden trek ik een stoelbij, ga zitten en zet mijn mond op haar kutje. “Henri, nee… wat doe je.” Het is een genot om met mijn lippen en tong het roze sapvlees te raken. Ze smaakt heerlijk. Ik stop mijn tong zo diep mogelijk in haar voorportaaltje. Dan voel ik haar handen op mijn hoofd duwen. “Hmmm , Jaa,,, dat is nog veel fijner dan met je borsteltje… Nee Henri, haal je tong niet weg.” Tegen de druk van haar handen beweeg ik mijn mond en beetje naar boven, zet mijn lippen om haar kietelerwtje en zuig het een beetje in mijn mond. Ik laat mijn tong over het harde knopje spelen. Gelijk voel ik haar nagels in mijn hoofdhuid klauwen. Haar heupen stoten een paar keer omhoog,.. “Oeergh, wat doe j… Ik kòòòòm.” Haar greep op mijn hoofd verslapt, ik kom omhoog en kijk haar aan. Op dat moment doet zij haar ogen open. “Daarover heeft mama niets verteld. Ze kijkt me aan en vertrekt haar gezicht. “Je hele mond zit onder mijn slijm.” Ik pak haar hoofd tussen mijn handen en duw mijn mond op de hare. Ik voel hoe ze eerst tegenstribbelt maar dan vol overgave terug zoent. “Ik wist niet dat ik zo lekker smaak.” “Ik heb het gevoel dat er nog veel is dat je niet weet.” “Maar je sletje is erg leergierig.”Ze pakt mijn piemel vast. “En nu wil ik eindelijk dit apparaat in mijn slettenscheurtje.” “Hier op de tafel?” “Ja waar wacht je op.” “Dat jij je tevenscheurtje eindelijk opentrekt” Ze kijkt me gespeeld brutaal aan terwijl haar handen andermaal haar kutje opentrekken. Ik zet mijn eikel in haar voorportaal, zet mijn handen op haar heupen en trek mezelf naar binnen. Even lijkt het alsof haar pupillen vernauwen. “Oegh, Henri. Waar was je al die tijd.”Ik hou me in en geniet van de natte zijige warmte aan mijn pik. Plotseling voel ik de druk op mijn schacht toenemen. Het lijkt alsof ik vastgepakt wordt. “Mama?” vraag ik. Ze knikt. “Liefje ik ga dit niet lang volhouden, je bent ook zo lekker.” “Doe nou maar, ik geniet toch wel...”Heel langzaam begin ik met lange halen te neuken. Steeds als mijn eikel alleen nog in haar portaaltje rust, hou ik even in. Ze kijkt me strak aan. “Harder.”fluistert ze bijna geluidloos. Ik ram mijn pik in een keer naar binnen. Haar mond valt open en ze slaakt een diep keelgeluid. Bij mij gaan alle remmen los en ik neuk haar nu met alle kracht. Vaag krijg ik het gekerm van Vera mee. Dan voel ik ook al dat mijn sperma omhoog schiet. Als automatisch schieten mijn handen naar haar kontje en trek ik haar helemaal op mijn pik. Nog terwijl de laatste golfjes van mijn mannenpap mijn eikel verlaten ‘”Aaargh, ik voel je.. ut komt.. wee….rrrr.” Ik voel mijn knieën slap worden en laat haar weer snel terug op de tafel zakken. “Ooh sletje toch, Het voelde alsof je al mijn room in een keer uit mijn piemel wou zuigen.” Ik voel hoe mijn verlappende pik uit haar kutje glijd. Ze duwt me aan de kant en glijd van tafel. Dan pakt ze mijn schouder en duwt mij op een stoel. Ze gaat op haar knieën zitten en hapt gelijk mijn slappe, met een mengsel van onze sappen bekleed piemeltje in haar mond. Ik voel het eerste leven alweer terugkeren wanneer ze hem uit haar mondje laat glijden. Ze komt op mijn schoot zitten. “We smaken best goed samen.. proeven?” We kussen elkaar . “Henri, ik hou van je… Mag ik binnenkort weer je sletje zijn. “Wat zou je denken van nu?” Haar ogen krijgen weer die geile glans “Bedoel je nu meteen?” Ik knik. “Maar Mama zei dat mannen maar een keer …” “Kunnen,,, zin hebben?” Nu is het haar beurt om te knikken. “Kun je dan weer, met je pik.” “Ja lieverd, als mijn pik niet zou kunnen. Was je niet tevreden met mijn mond?” “Niet tevreden? Ik geloof niet dat ik ooit zo lekker was klaargekomen totdat… hmm, voel ik dat goed, wordt je alweer hard?” “Ja, Je hebt hem weer wakker gekust.”Waar wil je hem?” “Kies jij maar, ik ben het sletje weet je nog?” “Als ik glijmiddel in huis had zou ik je als een teefje in je lekkere kontje neuken.” “Waarvoor glijmiddel, de kaarsen gingen ook zonder crème in mijn gaatje.” Deed dat dan geen pijn. “Hmm, soms een brandend gevoel en daarna een beetje pijn als ik moest… Je weet wel.” Ik til haar op. “Zo slet, nu gaan we naar mijn slaapkamer.” Zonder al te veel moeit draag ik haar de trap op en gooi haar op mijn bed. Ik loop door naar de badkamer en vind al snel een restje amandel body oil in mijn kastje. ‘Dat moet het doen’ Ik pak mij oral B en loop terug mijn slaapkamer in, waar Vera inmiddels op haar rug op mijn bed ligt. Ik zie dat ze haar kousen heeft uitgedaan. Ik gooi haar de tandenborsten toe. “Moet ik mijn tanden poetsen?” “Nee teefje, snel op je handen en knieën. Met dat apparaat kun je jezelf een sletten orgasme bezorgen terwijl ik je halfbloed kontje uitwoon.” Nog nooit eerder heeft een vrouw me zo snel haar kontje aangeboden. Eerlijk gezegd was dat ook alleen mijn ex en dat voor het eerste na lang aandringen. Later lustte ze er wel pap van. “Waar blijf je?” “Niet zo ongeduldig teefje,trek jij je kontje maar vast open. Gelijk kijk tegen een mooie strak bruin sterretje aan. In tegenstelling tot de sluike haardos op haar kutje en haar venusheuvel is haar kontje helemaal haarloos. Ik druppel wat olie in haar bilspleet en wrijf dat uit. Haar kont voel heerlijk zacht en toch stevig dus wrijf ik mijn handen met de olie in en kneed haar hele bips goed door. Dan druppel ik wat olie rechtstreeks op haar kringspiertje. Met twee vingers masseer ik de olie in en bijna als vanzelf opent ze zich en verdwijnen mijn vingers langzaam in haar achterpoortje. “je hebt echt goed geoefend sletje. “”Hmm ja en jij doet dat heel lekker. Ik had niet gedacht dat ik zoveel plezier aan mijn kontje kon beleven.” Ik trek mijn vingers terug, wrijf mijn pik in en zet mijn eikel tegen haar rozetje. “Zo liefje, dan duw slettenhol maar over mijn pik.” Gelijk zet ze druk en even later zit mijn eikel gevangen achter haar bruine spiertje. “Ik hoor hoe ze tegen zichzelf fluistert. “Stel je niet aan trut. Je wil het toch zelf. Diep zuchtend zet ze weer druk en heel langzaam verdwijnt mijn pik in haar strakke tunnel. Ik voel hoe mijn ballen haar natte kut raken. “Gaat het Vera?” ”Hmm. Ja , Maar ik heb me nog nooit zo vol gevoeld; van onderen bedoel ik… Wil je me nou,,, je weet wel , zoals je wel eens bij honden ziet.” Ik zet mijn handen op haar heupen en begin te neuken. Even later hoof ik het brommend geluid van mijn tandenborstel. Ondanks mijn eerdere orgasme voel ik ook nu mijn sperma al weer snel naar het kookpunt gaan. Plotseling trekt haar spiertje strak om mijn lul. “Oooeeerrghh, Kut… Ze zakt door haar knieën en mijn pik plopt uit haar kontje. Nog terwijl ze haar orgasme beleeft gooi ik haar om. Na een paar stevige rukken spuit ik mijn mannenpap op haar tietjes en buik. Als ze weer op adem is kijkt ze me verdrietig aan. “Sorry, ik wilde wachten op jou, maar het overkwam me gewoon. Ik kon het niet meer tegenhouden. Ik ga naast haar liggen en kus haar. “Het is een heel mooi geschenk voor mij als het jou zomaar overkomt. Ik beschouw dat als een compliment.”Ze lacht. “Ik wil je nog heel vaak complimenten maken.” “Dat is je geraden ook.” Met een vinger begint ze mijn sperma sporen op te vegen en naar haar mondje te brengen. Ik kijk vertederd. “Vera Bremer. Ik hou van je.” “Ik ook van jou Henri, ik laat je nooit meer los.”
100% (4/0)
 
Categories: AnalHardcoreMature
Posted by willem3
5 months ago    Views: 279
Comments (1)
Reply for:
Reply text
Please login or register to post comments.
5 months ago
Nou willem weer toppie hoor ....ook nog vervolg ....??