blind date

Hij

Hier lig ik dan. Zwetend van de hitte. Maar dat was altijd zo in een sauna.
Anders dan normaal kwam ik niet tot rust. Gewoonlijk zakte ik na een eerste sauna ronde in een zachte roes. Nu bleef mijn hoofd bonken. De zweetdruppels kwamen niet enkel van de droge hitte, maar ook van de spanning, de nieuwsgierigheid. Waar was ik in hemelsnaam mee bezig?


Het was ongeveer een half jaar geleden begonnen.

Na weer eens een teleurstellende avond in bed liet ik mijn gevoelens de vrije loop. Ik zag haar graag, maar kon er niet mee om dat het seksuele gedeelte van onze relatie in praktijk totaal tot nul was teruggevallen. Daar moest, en zou, een oplossing voor gevonden worden. Prostitutie of driehoeksverhouding was niet aan de orde. Het ene trok mij niet aan, het andere was niet aanvaardbaar voor mijn echtgenote. “Maar als je een oplossing vindt, hou ik je niet tegen” zei ze.

Na lang wikken en wegen waren we tot het volgende besluit gekomen. Ik zou op zoek gaan naar personen met gelijkaardige problemen. Dames die bij hun echtgenoot niet of onvoldoende aan bod kwamen, en daar toch hun relatie niet voor op het spel wilden zetten.




Rijpe dertiger zkt kennism met nette vrouw 32 – 45 voor s getinte blind dates. Niet vrij en gn relatie gewenst. Discretie gewenst en gegarandeerd





De advertentie werd aangevuld met de regio, en een GSM om contact te nemen.



Het was druk in de sauna. Op een vrijdagavond was dat bijna steeds zo in deze kwaliteitsvolle gelegenheid. Tientallen mensen wilden na de drukke werkweek wel tot rust komen met een verkwikkende sauna. Ze liepen rustig af en aan tussen de verschillende cabines, douches, de ligweide, en de bar. Die gezellige drukte was zeker mijn bedoeling geweest. Op deze plaats viel wat lonken nauwelijks op. Jezelf bloot geven was hier de natuurlijkste zaak van de wereld, en dat was wat ik voor de eerste keer aan het doen was. Wellicht was de vleeskeuring al bezig, maar ik was degene die moest gekeurd worden.



Op de advertentie was behoorlijk wat reactie gekomen. Van zodra hij on-line was kwamen al Sms-jes binnengerold. Meestal stelde het weinig voor. Er waren er die duidelijk commerciële bedoelingen hadden. Als standaardreactie gaf ik mijn e-mailadres, en vroeg via die weg voort te praten. Die stap bleek al een eerste drempel. Anderen bleken mijlen buiten de beschreven regio te vallen Deze stuurde ik een kort bedankje.

Maar na een diagonale schifting, waren er toch nog voldoende over om in een afstandelijk mailtje de situatie wat helderder te maken.







Bedankt voor uw snelle reactie op mijn advertentie.
Ik zou graag in deze mail de achtergrond en grenzen van mijn oproep uiteenzetten.
Ik ben getrouwd en heb een toffe echtgenote. En ik wil dat zo houden.
Maar ik wil een beetje meer, en mijn vrouw stemt daarmee in.
Dat meer zoek ik buiten de commerciële sector.
Meer dan een vergoeding van de gemaakte kosten ben ik niet van plan te geven.
Wat ik wil is een paar keer per jaar een toffe avond.

Ik zit nogal vol met tegen strijdigheden.
Een knuffelbeer die gebonden wil worden.
Eerder lust , dan liefde.
Absoluut geen band noch relatie,
eerder boeien door een vrouw die van wanten weet.

Wil je verder me mij in zee, replay voor verdere afspraken.


Vijf vrouwen hadden de moeite genomen mij bevestigend te antwoorden. Ik bedankte hen uitvoerig voor hun vertrouwen, en liet weten ten gepaste tijde terug contact op te nemen. Binnen de afspraken met mijn echtgenote was namelijk geen tijd om vijf contacten tegelijk warm te houden. Maar aangezien het uitdrukkelijk de bedoeling was om geen relatie op te bouwen met deze dames, zou afwisseling zeker een veilige optie zijn. Elk op zijn beurt zou dus wel aan bod komen. Als ze dat op dat moment nog wensten.


Ik lag in de cabine op de hoogste lig plank. Ik keek constant om me heen en schrok elke keer als de deur open ging en een nieuwe gast de cabine binnenstapte. Ik kon het niet nalaten bij elke vrouw te denken dat zij het wel eens zou kunnen zijn. Een enkele keer hoopte ik echt dat het deze vrouw niet was, maar meestal zag ik geen probleem. Het had trouwens geen zin me zorgen te maken. Ik had de eerste stap gezet, vanaf nu was Petra aan zet. Wellicht zou het vanavond al gebeuren, maar ze had duidelijk laten verstaan dat niets zeker was. Zij zou de touwtjes in handen nemen. Ik was vragende partij. En nu het afgesproken uur naderde nog meer dan normaal in een sauna, zwetende partij.


Van bij het begin was het duidelijk dat ik Petra als eerste zou contacteren. Zo was er bij haar al geen pseudoniemen achter een @hotmail adres. Dat gaf al meteen vertrouwen. Ook viel het op dat zij het duidelijkste inging op de hint in mijn reactie van de boeien. Ze zou die beer wel meesterlijk aan het lijntje houden.


Het scharnierpunt in haar leven bleek de bevalling van haar tweede kind, nu tien jaar geleden. Na een eerste dochter ging er een zoon volgen, en daar was vooral haar echtgenoot opgezet over. Maar complicaties bij de bevalling leidden ertoe dat Jimmy mentaal gehandicapt ter wereld kwam. Petra gaf haar job op om voor haar kinderen te zorgen. Haar man leefde letterlijk nog maar voor 2 zaken: Zijn werk om aan voldoende inkomsten te geraken, en zijn zoon. Een sociaal leven was er niet meer, en zelfs voor Petra bleef er nauwelijks tijd. Moe en uitgeput viel hij dagelijks als een blok in slaap.
Dit terwijl zij juist afwisseling zocht voor haar leven dat zich grotendeels binnen de muren van haar huis afspeelde.

Haar frustratie daarover wilde ze wel afreageren, maar ze wist niet hoe. Haar echtgenoot verlaten vond ze geen optie, want die leefde eigenlijk juist voor haar. Uit verveling bezocht ze internet sites, en mijn oproep had haar aandacht getrokken. Fun zonder verplichting of de wens tot een relatie te komen zag ze wel zitten. Dat ik nauwelijks verholen verlangde naar een vrouw die initiatief wilde nemen, begreep ze. Ze had geen ervaring met wat ik probeerde te organiseren, maar ze voelde aan dat ze begreep wat ik zocht, en dat ze daar zeker voor kon zorgen tot ons wederzijds plezier.


Perfect op schema wandelde ik de rustruimte binnen. Er zaten wat mannen aan de toog te praten, en in de diverse ligstoelen lagen mensen te rusten. Koppeltjes zaten met hun drankjes voor hen aan tafel. Ik bestelde een drankje, en nam een Humo van de stapel. Het had wel iets puberaal, afspreken met een Humo op de schoot. Maar het was het eerste wat me te binnen schoot. En niemand zou er iets achter zoeken. Alle uitgaven van weken terug lagen er vrij beschikbaar. Het was een herkenningsteken als een ander.


Afspreken voor een eerste date leek echter moeilijker.

Dat ik voorstelde om die eerste afspraak in een openbare sauna te laten plaatsvinden, vond ze meteen een goed idee, en dat terwijl ik zelf het wat over het randje vond. Ze kende de zaak, die overigens een goede naam had, helemaal geen ‘club’ met een reputatie. De mensen die er kwamen waren eerder op gezondheid uit, dan op sexuele bijgedachten.
Ze zag er meteen de voordelen van in. Centraal gelegen, gezond, veel volk in de buurt, hapje tapje, en een lekkere douche.

Over de datum en het uur bleef ze tot op het allerlaatste vaag. Ze kon niets beloven. Ze kon haar kinderen moeilijk alleen laten en haar echtgenoot maakte de gekste uren. Zonder zich vast te pinnen, stelde ze een late vooravond voor twee weken in de toekomst.

Ik kon niet laten om om me heen te kijken naar iedereen die voorbij kwam. Hou zou ze er uit zien? Wat moest ik haar zeggen? Wat zou zij zeggen? Zou ze überhaupt zijn gekomen? Tot de laatste dag had ze benadrukt dat ze niet zeker was dat ze zou kunnen komen.

Ik had dan maar geschreven dat ik er goed op tijd zou zijn. Ik beschreef mijn vaste badjas, en zei haar dat ik perfect om 19u30 de rustruimte zou binnenstappen. Als ze er tegen dan niet kon zijn, had verder afspreken die avond weinig zin. Ik zou in een hoekje gaan zitten, met de TV katern van Humo open voor me op tafel. Al ze dan zin had om met me verder in zee te gaan, moest ze me maar aanspreken.

Na enkele minuten zenuwachtig bladeren, kwam de barmeid op me af. “Iemand vroeg me jou dit te geven”. Meer zei ze niet, en ze legde een tweede drankje, en een oude Humo naast me op het bijzettafeltje.Ik keek nog eens vlug rond, maar er was niemand die enige interesse in me leek te hebben. Iedereen was elk op zichzelf in gesprek of in platte rust. Ik wist niet beter dan de Humo maar eens te doorbladeren. Op de pagina die volgens de afspraak onze herkenning zou zijn, vond ik volgend briefje.


Je lijkt me wat zenuwachtig; dat is nergens voor nodig, wat ik zag bevalt me wel. Neen, zoek me niet, je wou toch een blind date?
Als je me vertrouwt, denk ik wel jou een plezierige avond te kunnen bezorgen. Als je het aandurft, vul je hieronder het nummer van je kleedkastje in. Laat het boekje hier liggen, en ga buiten wat wandelen. Neem een goede douche en zorg dat je over 15 minuten bij je kleedhokje bent. Vraag niet naar de sleutel, die neem ik wel voor mijn rekening. Kijk niet om, zoek me niet, vertrouw me. Dit wordt een blind date om nooit te vergeten.


Er zat niets anders op om de instructies op het papiertje te volgen. Ik las alles nog eens dubbel na, keek nog eens goed rond, en wandelde naar de bar om een potlood te vragen. In duidelijk leesbare cijfers schreef ik het nummer van mijn kleedhokje op het briefje. De Humo legde ik terug op het tafeltje waar ik zat.

Buiten nam ik een duik in het zwembad in de hoop wat rust te vinden. IJdele hoop. Mijn zenuwen waren op en top gespannen. Waar ik al jaren stil naar uitgekeken had, stond nu eindelijk te gebeuren. Nu het eindelijk zo ver was, kwam de schrik om de hoek kijken. Wat stond er mij allemaal te wachten?




Tof dat je de eerste stap mee gezet hebt. Je kunt nog altijd stoppen door rustig te zeggen “ik zie het niet meer zitten”, ik hoor je wel. Maar zoek me niet, kijk niet achterom.
Ik nam wat kleding uit je kastje, en legde er wat voor in de plaats. Het ongewone kledingstuk neem je mee naar buiten. De 4 andere zaken spreken voor zich en doe je meteen aan.
Als je aangekleed bent, ga je gewoon naar beneden, en rekent af. Wil je ook sleutel 14 afrekenen? Die ligt in je rechter schoen.
Ga gewoon naar buiten, leg je tas weg, en neem het ongewone kledingstuk met je mee. Ga dan met je gezicht naar de 3 bomen op de parking staan. Kijk niet om.
Bedankt voor je vertrouwen en je moed. Je geduld zal beloond worden.

Je blind date.




Wat ze had weggehaald was niet meteen duidelijk. Wat ze ervoor in de plaats gelegd had, lag echter mooi zichtbaar bovenop mijn sporttas: vier mooie soepele leren riemen; 30 cm lang, een 3 tal vingers dikte, een flinke gesp, gaatjes om de 1.5cm, en vooral: elk voorzien van een stevig half oog. Waar ik deze moest aandoen sprak inderdaad voor zich. Deze pols- en enkelbanden waren perfect geschikt als “boeien”. Daaronder lag een voor mij ongewoon kledingstuk. Duidelijk herkenbaar als een damespanty.

Een gemengd gevoel van huivering en verlangen borrelde op. Petra had inderdaad perfect aangevoeld welke richting ik uitwilde. Maar tegelijkertijd was het mijn allereerste ervaring. Wat was die onbekende vrouw allemaal met me van plan. Was ze te vertrouwen? Mijn nieuwsgierigheid won het echter duidelijk van de schrik. Dit was waar ik al nachtenlang van gedroomd had.

Bij verder nazicht van de inhoud van mijn kleedhokje, bleken inderdaad een aantal van mijn kleren verdwenen. Enkel mijn hemd, jeansbroek en schoenen waren blijven liggen. Net genoeg om me in het openbaar te vertonen, te weinig om me gerust te voelen.
Zoals beschreven, vond ik de sleutels van haar en mijn kleedhokje in mijn schoen.

De baliebediende bekeek me met enige argwaan. Weinig van haar klanten kwamen alleen twee sleutels terugbrengen. Mijn gestotter van “mevrouw was gehaast” werd op een meewarige blik onthaald. Wist ik veel dat Petra nog boven was. Maar ik betaalde voor de 2 bezoekjes, en dus volgde er geen moeilijke vragen.

Buiten stond er een fris briesje. Een volle maan bescheen de aarde. Ik nam nog eens flink adem, en wandelde mijn avontuur tegemoet. In eerste instantie tot aan mijn wagen.

Ik zette mijn tas zoals gewoonlijk in de koffer van mijn wagen. De panty legde ik als een sjaaltje losjes over mijn schouders. Ik kon het niet nalaten toch even rond te kijken over de parking. Hij stond goed vol, maar er was geen mens te zien. In een hoekje stonden drie berken bijeen. Daar was alvast niet naast te kijken.

Zo onopvallend mogelijk wandelde ik ernaartoe. Ik voelde me bekeken, al was er niemand aanwezig. Zoals afgesproken ging ik met mijn gezicht naar de bomen staan. Ieder die me van ver zou zien, zou denken dat ik aan het plassen was. Alleen ik wist beter, en Petra natuurlijk. Enkel wie dicht genoeg kwam, zag dat dit niet het geval was. Zo zonder slipje waagde ik het niet om mijn gulp te openen. Wat binnen de muren van een sauna heel gewoon was, was dat 10 meter buiten de muur allerminst.

Van ver hoorde ik voetstappen naderen. Het grint onder je schoenen verraadde je komst. Meter per meter werd de spanning groter. “Niet omkijken” beukte het door mijn hoofd, maar toen ik je vlak achter mij voelde, kon ik het niet meer houden. Alsof je het geraden had, voelde ik je vingers op mijn wang en die gaven een lichte tegendruk. “Verpest het niet voor jezelf knuffelbeertje. Je bent al zo ver met me meegegaan. Je wilde een blind date, en dat gaan we vandaag zo houden als je het niet erg vindt.”
Het is de eerste keer dat ik je stem hoor, maar ze stelt me op een bizarre manier gerust . De angstige spanning valt weg. Ik ben klaar om alles over me heen te laten komen.


Zij

Hier stond ik nu. Buiten naast een mak lammetje dat alles zou doen wat ik hem opdroeg. Eigenlijk kon ik het nauwelijks beter getroffen hebben. Hans bleek inderdaad de naïeve brave knuffelbeer te zijn die ik verwacht had. En alles was verlopen zoals ik in mijn gedachten had.

De advertentie had op geen beter moment kunnen komen. Ik had net, niet voor het eerst, een relatie achter de rug, en had voor een tijdje wel genoeg van mannen. Althans voor een vaste relatie. Vrijblijvende intieme relaties, en dan nog wel met een knuffelbeer die zo nodig getemd wilde worden, zag ik wel zitten. Mails volgden, en Hans trapte recht in mijn verhaal van de arme moeder met het gehandicapte kind. En dat we zo bij elkaar hoorden met onze onbeantwoorde verlangens, en dat we elkaar misschien konden schenken wat onze echtgenote(n/s) niet konden. Nou, ik wist waar ik zin in had, en het kostte me geen moeite Hans te laten lijken dat het zijn idee was.

Een afspraak in de sauna schrok me heel even af. Ik zou me daar even voor een wildvreemde in Eva kostuum laten keuren zeker? Maar na verloop van tijd begon ik er de voordelen van in te zien. Ik kon de rolletjes omdraaien. Ik zou hem keuren, en daarna besluiten of ik voort wilde gaan. Het verhaal van de echtgenoot met late werkuren ging er in als koek. Hans zou naar de sauna gaan, en ik moest maar zien of ik de afspraak haalde. Dat er de avond die ik voorstelde juist een prachtige volle maan zou zijn, was hem wellicht ontgaan. Voor mij was het essentieel om ’s avonds buiten het perfecte effect te bekomen dat ik wou.

En nu stond hij hier voor me. Braaf met zijn gezicht naar de boom, de panty over zijn schouders. Die had ik speciaal voor de gelegenheid uitgekozen. Zwart, en dik geweven. Geen doorkijken aan.

“Schrik niet lief beertje van me,” begon ik. “Om zeker te zijn van die ‘blind date’ zal ik hiermee beginnen.” Ik nam de panty van zijn schouders, en schoof het bekkenstuk over zijn hoofd. De benen bond ik tweemaal rond zijn hoofd op ooghoogte vast. Een gedeelte van het bekkenstuk werd terug naar boven geplooid om mond en neus vrij te houden. Dit beertje zou zijn temmer niet te zien krijgen, maar verder geen ongemakken hebben van deze vermomming.

Nu zijn ogen voor de buitenwereld afgeschermd waren, draaide ik hem om, nam hem stevig vast, en nodigde hem uit hetzelfde te doen met mij. Na een eerste knuffel en vluchtige kus, legde ik hem uit wat ik met hem van plan was. Niet te veel natuurlijk, want wat ik al lang gepland had, mocht voor hem gerust nog even een verrassing blijven. Ik liet sowieso steeds ruimte voor improvisatie en plotse invallen. Dus vertelde ik Hans dat we een ritje gingen maken, een prettige avond zouden beleven, en dat ik hem na de avond van zijn leven weer netjes terug zou afleveren aan de sauna. “Je volgt daarbij strikt mijn bevelen op” ging ik verder, “en je spreekt enkel als ik je iets vraag . Enkel als je het echt niet meer ziet zitten mag je me onderbreken. Als jij het woord ‘knuffelbeer’ gebruikt, stop ik meteen en zien we verder wel hoe we verdergaan. Voor de rest vertrouw je maar op mij.”

Arm in arm loodste ik hem naar mijn wagen. Een koppel in de verte knikte ons vriendelijk toe. Ze bleven ver genoeg weg, zodat ze de vreemde outfit van mijn beertje niet opmerkten.
Bij de wagen aangekomen, liet ik Hans vooraan plaats nemen. Zijn schoenen deed ik uit, en ik rolde de broekspijpen een beetje op. Hans had, zoals ik wel verwacht had de enkelbanden braafjes aangedaan. Het kostte me hoegenaamd geen moeite om ze elk aan een kant vast te haken aan een spreidstang die ik klaar had liggen.

Toen de voeten vastgezet waren, nam ik plaats achter hem, en bond op een vergelijkbare manier zijn polsen achter de passagierszetel aan elkaar vast. Je moest al heel goed kijken om van buiten de wagen iets speciaals op te merken aan de man op de passagierszetel, maar binnenin hoorde ik Hans’ hart bonzen. Hij kon geen kant meer op. Een kreun kon hij niet onderdrukken toen ik hem ook nog een halsband omdeed. Toen ik die via de leiband strak aan de hoofdsteun bond, werd de positie voor het eerst een beetje ongemakkelijk. Mijn knuffelbeertje probeerde wel hoe ver hij zich bewegen kon, maar besefte al snel dat dat niet erg ver was. Mits een aai over zijn wang probeerde ik hem gerust te stellen. Een blik op zijn broek bewees me trouwens dat Hans niet enkel door onzekerheid overmand werd.

Onderweg naar de plek waar ik mijn spelletje ten uitvoer zou brengen, deed ik weinig moeite om hem op zijn gemak te brengen. Zo liet ik mijn lievelings CD van Guns & Roses loeihard door de boxen schuren. Indien Hans al iets uit de omgevingsgeluiden had kunnen opmaken over onze route, kon hij dat op deze manier ook wel vergeten.

Voorts maakte ik er een gewoonte van om bij elk verkeerslicht waar ik moest stoppen één knoopje van zijn hemd los te knopen. Het duurde niet lang of ik kon voelen wat ik al in de sauna van ver vastgesteld had. Mijn knuffelbeer bezat een perfecte portie borsthaar. Voldoende om zachtjes door te aaien of om gezellig op te liggen; maar zeker niet in die mate dat het lelijk zou worden. Knuffelbeer werd steeds meer een naam die bij hem paste. Bij elk knopje dat ik opende, gaf ik hem een liefdevol aaitje door dat haar, en over zijn wang.

Na een zevental verkeerslichten waren alle knoopjes los, en kon ik het hemd helemaal open trekken zodat ik een onbelemmerd zicht had op die fraaie borst, en het gezellige beginnende bierbuikje dat er onder zat.

Bij mijn volgende verplichte stop, ging ik gewoon verder op mijn weg naar beneden. Bij mijn controle in de sauna had ik al gezien dat Hans een jeansbroek met gulp had, en dat kwam wondermooi uit voor dit deel van het plannetje. Het ontbreken van een slip, maakte dat ik al van bij het bovenste knoopje zicht kreeg op een even mooie portie donker krullend schaamhaar.

Die blik werd nog vereenvoudigd omdat er al van bij de afdaling naar het eerste knoopje een duidelijke tegendruk van binnenuit kwam. Hans’ wapen kende tijdens de rit duidelijk een op en neer bestaan. Bij elke nieuwe stap was er duidelijk die spanning die een heilzaam effect had op de positie van zijn lid. Toen dan ook bleek dat mijn ontdekkingstocht niet stopte bij de knoopjes van zijn hemd, was daar onmiddellijk weer die reactie. Maar het was nog vroeg. Veel te vroeg.

Niet geheel toevallig bereikte ik ons doel kort nadat het laatste knoopje dat iets van Hans’ naaktheid verborg, geopend werd. Speciaal voor de gelegenheid had ik een open plaats uitgekozen, diep in de bossen. Overdag kwamen hier vaak wandelaars, zo had ik de plek trouwens ontdekt, maar ’s nachts was het er verlaten. Naast het bospad lag een vlak grasveld van bijna een voetbalveld groot. Hier zou ik de rest van mijn plannen uitleven.

Nadat ik de wagen wat van het pad af geparkeerd had, stapte ik weer in achter de passagierszetel waarin Hans nog steeds vastgeketend zat. Ik vertelde hem dat we op onze bestemming toegekomen waren. Ik zou hem de blinddoek afnemen om hem te laten zien hoe verlaten de plek wel was waarop we ons bevonden. Nadien zouden we ons in de open lucht wat gaan plezieren.

Nadat ik de blinddoek even laten zakken had, en terug voorbond, maakte ik de handen achter de rug van Hans los. Ik liet hem even de tijd om zijn armen wat soepel te vrijven, maar trok eerst wel het hemd over zijn armen verder uit. Het gezellige bovenlijf van mijn knuffelbeer was nu helemaal bloot.

Nadat ik ook de halsriem had losgemaakt, nam ik vooraan plaats op de schoot van Hans. Ik kon niet nalaten hem even stevig vast te nemen, en hij beantwoorde de knuffel spontaan. Deze jongen was zijn nickname waard.

Eigenlijk was ik naar voor gekomen om Hans klaar te maken voor de volgende stap. Met een terugklikhaak verbond ik 2 kettingen aan de halsband. Eén extreem lange paardenleiband, die gebruikt wordt om paarden mooi in de piste te leren lopen. En dat was juist wat ik mijn knuffelbeertje van plan was te laten doen. Daarnaast liet ik door die haak een ketting van 60 cm lopen waaraan ik aan elke kant een pols vastbond. Hans kon zo zijn handen en armen wel vrij bewegen, maar toch slechts met een beperkte actieradius. De verhouding armen/benen werd vergelijkbaar met die van een echte circusbeer.

De spreidstang tussen zijn benen liet ik zitten, ik haakte ze enkel los van de passagierszetel. Zijn broek kon ik hierdoor niet uittrekken, maar die hinderde hem niet meer dan dat de spreidstang al deed. Die mocht dus blijven hangen.

Op deze manier ging ik dus plezier beleven aan mijn knuffelbeertje. Als een beer in de circuspiste ging ik hem rondjes laten lopen. Mooi aan het touw, geblinddoekt, met een spreidstang die het lopen meer op waggelen liet lijken, en met handen op borsthoogte.

Ik voegde echter nog één attribuut toe aan de setting: een penisring met belletje eraan. Dat vond ik best leuk, en het zou verhinderen dat mijn beertje vroeger klaar zou komen dan ik in mijn gedachten had. Dat zijn pik er klaar voor was had die al een paar keer bewezen sinds ons vertrek aan de sauna.

“Zo, zei ik, loop nu maar eens rond. Vrij als een veulen aan de draad. Loop maar zo ver weg als de leiband je toelaat, en begin dan maar aan mooie rondjes. Maar ik wil je belletje horen. Elke seconde zonder beweging kan je een straf kosten.” Off you go!, en met een klap op de blote bil stuurde ik hem de open plek op.

Wat onbeholpen huppelde Hans het grasperk op. Voorzichtig aftastend hoeveel vrijheid de leiband hem liet. Dat viel goed mee, want in eerste instantie had ik hem ruim 30 meter ruimte gegeven. Eens die afstand overbrugt, moest hij beginnen aan zijn rondjes. Hij werd daarbij steeds begeleid door het rinkelende belletje van zijn penisring. Af en toe riep ik hem een extra opdracht toe. Net als een echt circusbeer liet ik hem pirouettes maken, een koprol, van looppas overgaan in huppelende bewegingen, enfin de hele poespas. Door voorzichtig de leidraad in te korten, lette ik er op dat de rondjes steeds een beetje kleiner werden. Uiteraard hinderde de spreidstang zijn bewegingen, maar het terrein was vrij vlak, en na een poos had Hans de cadans goed te pakken.

Ondertussen had ik bedacht dat het nu wel tijd was voor mijn eigen pleziertje. Terwijl Hans rustig rinkelend rond huppelde, paste ik me net als Hans, mijn Eva kostuum aan. Een zacht briesje omspeelde mijn lichaam, en voelde heerlijk fris aan. Mijn tepeltjes gingen op slag wat stijver aanvoelen. Maar niet enkel de wind ging met mijn lichaam spelen. Hans zou sneller dan hij kon hopen kennis maken met mijn lichaam.

Eén ruk aan het touw en ons beertje viel hulpeloos op zijn buik. En korte rukjes trokken hem voorovergebogen op zijn ingekorte armpjes en zijn knieën naar me toe. Stukje bij stukje naderde zijn hoofd het plekje waar ik hem wilde hebben. Mooi tussen mijn benen.


Hij

Hier lag ik weer. De laatste ruk aan het touw bracht me volledig uit mijn evenwicht en bracht me pardoes ten val. En met mijn kort gebonden armen, was er natuurlijk weinig ruimte tot het breken van de val.

Als ik mijn situatie overdacht, kon ik niet anders dan glimlachen. In Amerika werden soldaten veroordeeld omdat ze in Aboe Graib gevangenen ‘gefolterd’ hadden zoals Petra mij behandelde. Ik kon het nauwelijks beter voorstellen. Petra had alles in de hand, maar wel schitterend ingeschat hoe ze mij een droom-date kon bezorgen. Uiteraard was niet alles verlopen zoals ik het in mijn hoofd bedacht zou hebben, dat kon ook moeilijk, ik had geen ervaring met dit soort zaken. Het rondhuppelen op het ritme van een belletje had bijvoorbeeld wel iets te lang geduurd, maar toch.

Een volgend rukje aan mijn leiband herinnerde me eraan wie hier letterlijk de touwtjes in handen had. Ik probeerde recht te kruipen, maar dat was blijkbaar niet de bedoeling. Constante druk hield de leiband laag, en verplichte me dus laag bij de grond te blijven. Met de weinige armruimte die mijn boeien met toelieten kroop ik dan maar op armen en knieën verder.

Het moet mijn neus geweest zijn die de eerste gewaarwordingen registreerde. De geur van leer aaide mijn reukorgaan. Luttele seconden botste ik dan ook tegen het zachte leer aan. Aan de raakpunten te voelen was ik tegen een paar hoge laarzen aan gebotst. En die laarzen zaten rond (haar?) benen, zoveel was zeker. Korte rukjes aan de leiband verplichten mij om met mijn hoofd tegen het leer langzaam hoger op te klimmen.

75% (4/1)
 
Categories: BDSMVoyeur
Posted by putje
10 months ago    Views: 356
Comments
Reply for:
Reply text
Please login or register to post comments.
No comments